Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

50:1.        Kaf, pasha Kur’anin e lavdishëm (do të ringjalleni)!

50:2.        Por jo, ata u çuditën që u erdhi i dërguari (qortues) nga mesi tyre, andaj jobesimtarët thanë: “Kjo është diçka shumë e çuditshme.

50:3.        A pasi të vdesim e të bëhemi dhe (do të kthehemi në jetë)? Ai kthim është larg (mendjes e mundësisë)!”

50:4.        Ne dimë se ç’pakësohet (ç’tret) toka prej tyre. Te Ne është edhe libri që ruan çdo gjë (numrin e tyre, emrat, pjesët e trupit).

50:5.        Ata përgënjeshtruan të vërtetën kur ajo u erdhi dhe ata janë në gjendje të luhatshme.

50:6.        A nuk shikojnë ata me vëmendje kah qielli se si mbi ta kemi ndërtuar atë, e kemi zbukuruar atë duke mos pasur në të ndonjë zbrazëti.

50:7.        Edhe tokën se si e kemi shtrirë, e në të kemi vendosur kodra përforcuese dhe kemi bërë që në të të mbijnë gjithfarë bimësh të bukura.

50:8.        (I bëmë ashtu) Dëshmi të dukshme dhe përkujtuese për secilin njeri që ka drejtuar mendjen (te Zoti).

50:9.        Ne, nga qielli lëshuam shiun e dobishëm dhe më të bëmë që të kultivohen kopshte e drithëra të korren.

50:10.      Dhe rritëm trungje të gjata hurmash me frua të paluara njëri mbi tjetrin.

50:11.      Ushqim për njerëz, dhe me të, Ne e ngjallëm tokën e vdekur, e kështu do të jetë edhe ringjallja.

50:12.      Para tyre përgënjeshtruan populli i Nuhut, banorët e Bunarit (të pusit) dhe Themudi.

50:13.      Edhe Adi, edhe Faraoni dhe vëllezërit e Lutit.

50:14.      Edhe banorët e Ejkes, populli i Tubbeit. Të gjithë i përgënjeshtruan të dërguarit, atëherë e merituan dënimin Tim.

50:15.      A mos u lodhëm Ne me krijimin e parë? Jo, por ata janë në një huti rreth një krijimi të ri.

50:16.      Ne e kemi krijuar njeriun dhe dimë se ç’pëshpëritë ai në vetvete dhe Ne jemi më afër tij se damari (që rrah) i qafës së tij.

50:17.      Dhe se kur dy engjëjt qëndrojnë pranë tij në të djathtë dhe në të majtë.

50:18.      Që ai nuk hedh ndonjë fjalë e të mos jetë pranë tij përcjellësi i gatshëm.

50:19.      Agonia e vdekjes i vjen me atë të vërtetën (i zbulohet çështja e ahiretit); kjo është ajo prej së cilës ke ikur.

50:20.      Dhe i fryhet surit, e ajo është dita e premtuar (për dënim).

50:21.      E do të vijë secili njeri bashkë me të dhe grahësi edhe dëshmitari.

50:22.      (I thuhet) Ti ishe në një huti nga kjo (ditë) e Ne ta tërhoqëm perdën tënde dhe tash ti sheh shumë mprehtë.

50:23.      E shoku (përcjellësi) i tij do të thotë: “Kjo që është te unë (regjistri i veprave) është gati.

50:24.      Ju të dy (engjëjt) hidheni në Xhehennem secilin mohues kryeneç.

50:25.      Secilin pengues të veprave, mizor e të dyshimtë në fe.

50:26.      I cili All-llahut i shoqëroi Zot tjetër, pra hidheni atë në vuajtjet më të rënda”.

50:27.      E shoku i tij (djalli) thotë: “Zoti ynë, unë nuk u shmanga prej rrugës së drejtë, por ai vetë ka qenë i humbur larg”.

50:28.      Ai (All-llahu) thotë: “Mos u grindni tash para Meje, se Unë më parë ju tërhoqa vërejtjen.

50:29.      Tek Unë nuk ndryshon fjala (vendimi) dhe Unë nuk jam zullumqar për robërit”.

50:30.      (Përkujto) Ditën kur Ne Xhehennemit i themi: “A je mbushur?” E, ai thotë: “A ka ende?”

50:31.      Ndërsa besimtarëve të ruajtur Xhenneti u afrohet krejt afër.

50:32.      Kjo është ajo që u premtohet për secilin që pendohet dhe që e ruan besën e dhënë.

50:33.      Për secilin që i është frikësuar Zotit pa e parë dhe ka qenë i kthyer te Ai me zemër të sinqertë.

50:34.      (U thuhet) Hyni në te, të shpëtuar, se kjo është dita e përjetshme.

50:35.      Ata aty kanë çka të dëshirojnë, e te Ne ka edhe më shumë.

50:36.      E sa e sa brezni para ty e kemi shkatërruar e që ishin më të fortë e më të shkathët se këta (idhujtarët kurejshitë). Ata brodhën andej e këndej nëpër tokë (për t’i ikur vdekjes). Por, a mos gjetën rrugëdalje?

50:37.      Në të gjitha këto, për atë që ka mendje të shëndoshë dhe që i ka vënë me vëmendje, ka argumente.

50:38.      Ne krijuam qiejt e tokën dhe gjithçka ka ndërmjet tyre brenda gjashtë ditesh dhe Ne nuk ndiem lodhje.

50:39.      Po ti (Mumahed) me durim përballo atë që ata të thonë, para lindjes së diellit dhe para përendimit madhëro me falënderim Zotin tënd.

50:40.      Falu për hirë të Tij edhe në një pjesë të natës edhe pas sexhdes (pas namazit farz).

50:41.      Dhe vëni veshin thirrësit kur thërret nga ndonjë vend i afërt.

50:42.      Ditën kur e dëgjojnë thirrjen për të vërtetën (ringjalljen), e ajo është dita e daljes (prej varrezave).

50:43.      S’ka dyshim se Ne japim vdekje dhe vetëm te Ne është kthimi i tyre.

50:44.      Ditën kur me ata hapet toka e ata nguten (për vendtubim), e ai është një tubim i lehtë për Ne.

50:45.      Ne dimë më së miri çka thonë ata, e ti ndaj tyre nuk je ndonjë dhunues, ti këshilloje me këtë Kur’an atë që i ka frikë kërcënimit Tim.