Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

69:1.        Momenti i katastrofës së përgjithshme (kijameti).

69:2.        Ç’është kijameti?

69:3.        Ç’ka të mësoi ty se ç’është kijameti?

69:4.        Themudi dhe Adi përgënjeshtruan tronditjen (kijametin).

69:5.        Sa i përket Themudit, ata u shkatërruan me krismë të tmerrshme.

69:6.        Ndërsa Adi është shkatërruar me një erë të fortë, të pakufishme.

69:7.        Atë Ai e lëshoi kundër tyre shtatë net e tetë ditë rresht, kur shihje njerëzit në to të rrëzuar si të ishi trupa hurmash të zgavëruara.

69:8.        A e sheh prej tyre ndonjë që ka mbetur?

69:9.        Erdhi faraoni dhe ata që ishin para tij si dhe të përmbysurit (fshatrat e popullit të Lutit), me punë të gabuara.

69:10.      Ata kundërshtuan të dërguarin e Zotit të tyre, e Ai i dënoi ata me një dënim edhe më të madh (prej dënimeve të mëparshëm).

69:11.      Pasi që uji pat vërshuar, Ne ju bartëm në anije.

69:12.      Për ta bërë atë (ngjarje) përkujtim për ju dhe për ta ruajtur atë veshët që janë përkujtues.

69:13.      E kur të fryhet në surë një e fryme.

69:14.      Dhe të ngrihen toka e kodrat e t’i mëshojnë njëra-tjetrës me një të goditur.

69:15.      Në atë kohë ndodh e vërteta (kijameti).

69:16.      E qielli çahet, pse ai atë ditë është i raskapitur.

69:17.      Dhe engjëjt qëndrojnë në skajet (anët) e tij, e atë ditë, tetë (engjëj) e bartin mbi vete Arshin e Zotit tënd.

69:18.      Atë ditë ju do të ekspozoheni (para Zotit), duke mos mbetur fshehtë asnjë sekret juaji.

69:19.      Kujt t’i jepet libri i vet nga e djathta e tij, ai do të thotë: “O ju, qe, lexojeni librin tim!”

69:20.      Unë kam qenë i bindur se do të jap llogarinë time.

69:21.      Dhe ai atëherë është në një jetë të kënaqshme.

69:22.      Në një Xhennet të lartë.

69:23.      Pemët e tij i ka krejt afër.

69:24.      (E thuhet) Hani e pini shijshëm, ngase në ditët e kaluara ju e përgatitët këtë.

69:25.      Ndërkaq, kujt i jepen librat e veta nga e majta, ai thotë: “O i mjeri unë, të mos më jepej fare libri im.

69:26.      Dhe të mos dijsha fare se çka është llogaria ime.

69:27.      Ah, sikur të kishte qenë ajo (vdekja e parë) mbarim i amshueshëm për mua.

69:28.      Pasuria ime nuk më bëri fare dobi.

69:29.      U hoq prej meje çdo kompetencë imja.

69:30.      U thuhet zebanive: Kapeni atë, vëjani prangat!

69:31.      Pastaj atë shtijeni në Xhehennem...

69:32.      Mandej, lidheni atë me një zinxhirë të gjatë shtatëdhjetë kutë.

69:33.      Pse ai ka qenë që nuk besoi All-llahun e madhëruar.

69:34.      Ai nuk nxiste për t’i ushqyer të varfërit.

69:35.      Ai sot nuk ka këtu ndonjë mik.

69:36.      As ushqim tjetër përveç të të shplarave.

69:37.      Që atë nuk e ha kush, pos mëkatarëve.

69:38.      Pra Unë betohem në atë që e shihni!

69:39.      Edhe në atë që nuk e shihni!

69:40.      Se me të vërtetë ai (Kur’ani) është fjalë (e Zotit) që e lexon i dërguari i ndershëm.

69:41.      Ai nuk është fjalë e ndonjë poeti, po ju nuk besoni.

69:42.      Nuk është as fjalë e ndonji falltori, po ju nuk besoni.

69:43.      Është zbritje prej Zotit të botëve!

69:44.      Sikur të trillonte ai (Muhammedi) për Ne ndonjë fjalë!

69:45.      Ne do ta kapim atë me fuqinë Tonë.

69:46.      E pastaj do t’ia këputnim atij arterien e zemrës.

69:47.      Askush prej jush nuk do të mund të ndërhynte për mbrojtjen e tij.

69:48.      Ai (kur’ani) është këshillë për të ruajturit.

69:49.      S’ka dyshim se Ne dijmë që prej jush ka që e përgënjeshtrojnë.

69:50.      Ai (Kur’ani) njëmend do të jetë dëshprim për jobesimtarët.

69:51.      Ai është e vërtetë bindëse!

69:52.      Andaj, ti lartësoje nga të metat Zotin tënd të madhëruar!