Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

71:1.        Ne e dërguam Nuhun e populli i vet (dhe i thamë): “Tërhiqja vërejtjen popullit tënd para se ata t’i godasë dënimi i rëndë!”

71:2.        Ai tha: “O populli im, unë jam i dërguar te ju, jam i qartë.

71:3.        Adhurojeni All-llahun, keni frikë prej Tij dhe mua më dëgjoni.

71:4.        Ai u falë juve nga mëkatet tuaja dhe ua vazhdon jetën deri në një afat të caktuar (pa u dënuar), e kur të vijë afati i caktuar prej All-llahut, ai nuk shtyhet për më vonë, nëse jeni që e dini”.

71:5.        Ai tha: “O Zoti im, unë e thirra popullin tim natën e ditën.

71:6.        Por thirrja ime vetëm ua shtoi ikjen.

71:7.        Dhe sa herë që unë i thërritja ata për t’u falur Ti mëkatet, ata i vënin gishtat e tyre në veshë dhe e mbulonin kokat me teshat e tyre dhe vazhdonin në atë të tyren me një mendjemadhësi të fortë.

71:8.        Pastaj, unë i kam thirrur ata haptazi.

71:9.        Pastaj unë thirrjen ua drejtoja atyre haptazi, e shumë herë edhe fshehurazi”.

71:10.      Unë u thashë: “Kërkoni falje Zotit tuaj, se Ai vërtet falë shumë;

71:11.      Ai ju lëshon nga qielli shi me bollëk,

71:12.      Ju shumon pasurinë dhe fëmijët, ju bën të keni kopshte dhe ju jep lumenj.

71:13.      Ç’është me ju që All-llahut nuk i shprehni madhërinë që e meriton?

71:14.      Kur Ai ju krijoi në disa etapa.

71:15.      A nuk e keni parë se si All-llahu krijoi shtatë palë qiej (në kate).

71:16.      Dhe në ta hënën e bëri dritë, diellin e bëri ndriçues.

71:17.      Dhe All-llahu u shpiku juve prej tokës si bimë.

71:18.      Pastaj ju kthen në të pa dyshim ju nxjerr sërish.

71:19.      All-llahu juve ua bëri tokën të sheshtë.

71:20.      Që nëpër të të ecni rrugëve të gjera”.

71:21.      Nuhu tha: “Zoti im, ata më kundërshtuan, ata shkuan pas atyre (pasanikëve), të cilëve pasuria dhe fëmijët e tyre vetëm ua shtuan dëshpërimin.

71:22.      Dhe ata (pasanikët) u kurdisën atyre kurthe shumë të mëdha”.

71:23.      Dhe u thanë: Mos braktisni zotat tuaj kurrsesi, mos braktisni Vedda-në, as Suvva-në, e Jeguth-in, Jeukë-n e Nesre-n.

71:24.      Dhe ata i bënë të humbur shumë sish, e Ti zullumqarëve mos u jep tjetër, por vetëm humbje.

71:25.      Për shkak të mëkateve të tyre ata u përmbytën dhe menjëherë u futën në zjarr dhe ata, përveç All-llahut, nuk gjetën ndihmëtarë.

71:26.      E Nuhu tha: “O Zoti im, mos lë mbi tokë asnjë nga jobesimtarët!

71:27.      Sepse, nëse Ti i lë ata, robërit Tu do t’i humbin dhe prej tyre nuk lind tjetër, vetëm të prishur e jobesimtarë.

71:28.      Zoti im, më falë mua dhe prindërit e mi, dhe ata që hynë në shtëpinë time, duke qenë besimtarë, edhe besimtarët e besimtaret, ndërsa jobesimtarëve mos u shto tjetër, vetëm dëshpërim”.