DE DAADWERKELIJKE DOOD EN WAT OVER DOOD WORDT WAARGENOMEN

De Dood van de Ziel (de Daadwerkelijke Dood)

Heeft u ooit nagedacht over hoe u zult sterven, hoe de dood eruit ziet en wat erop het moment van de dood zal gebeuren? Tot dusver, is er niemand verschenen die stierf en opnieuw tot leven werd gebracht en wie zijn daadwerkelijk ervaringen en gevoel over de dood kon delen. Dit het geval zijnde, is het technisch onmogelijk om informatie te verzamelen over hoe de dood is en wat men op het ogenblik van dood voelt. God, Die het leven aan de mens verleent en het te zijner tijd terugneemt, informeert ons in de Qur'an over hoe de dood eigenlijk plaatvindt. Aldus is de Qur'an de enige bron waaruit wij over de dood kunnen leren hoe de dood werkelijk gebeurt en wat iemand die sterft werkelijk ervaart en voelt. De dood, zoals in Qur'an wordt vermeld, is vrij anders dan de "medische dood" die mensen aan de buitenkant waarnemen. Het zijn hoofdzakelijk bepaalde verzen die ons van gebeurtenissen op de hoogte brengen zoals die door de stervende persoon zelf worden gezien, die nooit door anderen kunnen worden waargenomen. Dit is verwant in Surah al-Waqi`ah:

Waarom dan, wanneer de ziel van (de stervende) zijn keel bereikt en gij ziet toe - op dat ogenblik zijn Wij dichter bij hem dan gij, maar gij ziet dit niet. (Surah al-Waqi`ah: 83-85)

In tegenstelling tot de dood van de ongelovigen, is dat van de gelovigen zalig:

Tot degenen, die de engelen doen sterven terwijl zij rein zijn, wordt gezegd: "Vrede zij u. Gaat de hemel binnen voor hetgeen gij deedt." (Surah an-Nahl: 32)

Deze verzen onthullen een zeer belangrijk en onveranderlijk feit over de dood: op het ogenblik van de dood, zijn wat de stervende persoon doormaakt en wat de nabijgelegene waarneemt ongelijke ervaringen. Bijvoorbeeld, een persoon die zijn volledige leven als onproductieve ongelovige doorbracht, kan van de buitenkant worden waargenomen alsof hij een "vreedzame dood" ervaart. De ziel proeft nu echter in een totaal verschillende dimensie de dood, op een zeer pijnlijke manier. Daartegenover verlaat de ziel van een gelovige, ondanks het schijnbaar lijden aan grote pijn, zijn lichaam "in een deugdzame staat". Kortom, de "medische dood van het lichaam" en de dood van de ziel, die in Qur'an wordt bedoeld, zijn totaal verschillende gebeurtenissen.

Zich onbewust van deze waarheid waarvan de Qur'an ons op de hoogte brengt, zoeken de ongelovigen die de dood als een eeuwige en vreedzame slaap veronderstellen, ook naar manieren om het ogenblik van dood pijnloos en comfortabel te maken. De gevolgen van een dergelijke misvatting is duidelijk te zien in de voorbeelden bij diegenen die zelfmoord begaan door pillen in te nemen, aardgas te inhaleren of zijn toevlucht te nemen tot een pijnloze vorm van de dood om aan een pijnlijke ziekte te ontsnappen.

Zoals eerder vermeld, is de dood die door de ongelovigen "wordt geproeft" een grote bron van kwelling voor hen, terwijl het zalig voor gelovigen blijkt te zijn. De Qur'an brengt gedetailleerd verslag uit van de moeilijkheid die ongelovigen ondergaan wanneer hun zielen worden weggehaald, vanwege de manier waarop de engelen de ziel van een ongelovige op het ogenblik van dood behandelen:

En hoe (zal het zijn) wanneer de engelen bij de dood hun ziel zullen nemen, hun aangezicht en hun rug treffend? Omdat zij datgene volgen wat Allah vertoornt en haten wat Hem behaagt, daarom heeft Hij hun werken vruchteloos gemaakt. (Surah Muhammad: 27-28)

In de Qur'an is ook een verwijzing naar "de doodstrijd," die eigenlijk het resultaat is van de engelen die het nieuws van de eeuwige kwelling op het ogenblik van de dood geven:

O, kondet gij het waarnemen, wanneer de onrechtvaardigen in doodsstrijd zijn en de engelen hun handen uitstrekken, (zeggende): "Geeft uw zielen op. Deze dag zal u de straf der schande worden toegekend, voor hetgeen gij ten onrechte tegen Allah zeidet en omdat gij u hoogmoedig van Zijn tekenen afwenddet. (Surah al-An`am: 93)

O, hadt gij het slechts kunnen zien, wanneer de engelen de ziel der ongelovigen wegnemen, hun gezicht en hun rug treffende: "Ondergaat de straf van het branden. Dit komt door hetgeen uw handen hebben gewrocht; Allah is in het geheel niet onrechtvaardig voor Zijn dienaren." (Surah al-Anfal: 50-51)

Aangezien de verzen het duidelijk maken, enkel is de dood van een ongelovige een volledige periode van ondraaglijke pijn op zichzelf. Terwijl de mensen die hem omringen een schijnbaar probleemloze dood in zijn bed zien, begint een grote geestelijke en fysieke kwelling voor hem. De engelen van de dood nemen zijn ziel, leggende pijn en vernedering op hem. In Qur'an, worden de engelen die de zielen van disbelievers nemen beschreven zoals: “hen die ruw uitplukken.” (Surah an-Nazi`at: 1)

De laatste fase van hoe de ziel wordt weggehaald wordt als volgt verklaard:

Geen inderdaad! Wanneer het (de ziel) de slokdarm bereikt en hij de woorden hoort, ` wie kan hem nu helen?' hij weet inderdaad dat de definitieve scheiding er is. (Surah al-Qiyamah: 26-28)

Op dit ogenblik ziet de ongelovige de waarheid onder ogen, die hij gedurende heel zijn leven ontkende. Met de dood zal hij beginnen te lijden onder de gevolgen van zijn grote schuld, zijn ontkenning. Engelen “slaan hun ruggen” en “plukken de ziel er ruw uit”, dit is slechts het begin en een kleine aanwijzing van het verdriet dat op hem wacht. De dood daarentegen is voor een gelovige het begin voor eeuwige geluk en zaligheid. In tegenstelling met dat van een ongelovige die bitter lijdt wordt de ziel van een gelovige " zacht te voorschijn gehaaldt" (Surah an-Nazi`at: 2) door de engelen die zeggen: "Vrede is op u! Ga de Tuin in als een beloning voor uw werken." (Surah an-Nahl: 32)

Dit is gelijkwaardig aan de staat van slaap. Tijdens de slaap, glijdt de ziel zachtjes in een andere dimensie, zoals het volgende vers erop wijst:

God neemt de zielen weg bij hen sterven en bij degenen die niet sterven, terwijl zij in slaap zijn. Dan houdt Hij de zielen waarvoor Hij de dood heeft verordend achter en stuurt Hij de overigen (terug) tot een vastgestelde tijd. Voorwaar, daarin zijn zeker tekenen voor een volk dat nadenkt. (Surah az-Zumar: 42)

Dit is de uiteindelijke waarheid over de dood. Uiterlijk getuigen de mensen slechts de medische dood: een lichaam dat geleidelijk aan zijn lichamelijke functies verliest. Degenen die van de buitenkant een persoon zien die op de rand van de dood is, zien noch zijn gezicht en rug die worden geslagen, noch zijn ziel die de slokdarm bereikt. Alleen de ziel van de betrokken persoon ervaart dit gevoel en ziet deze beelden. De daadwerkelijke dood wordt echter door de stervende persoon "geproefd" in elk van zijn aspecten in een dimensie welke onbekend is aan degenen die de dood aan de buitenkant waarnemen. Met andere woorden, wat er tijdens de dood ervaren wordt, is een "verandering in dimensie." Wij kunnen de feiten die in de verzen worden geopenbaard, welke wij tot dusverre hebben geanalyseerd, als volgt schetsen: zij het een gelovige of een ongelovige, de dood van een persoon wordt noch vertraagd noch met zelfs een uur verhaast. Waar de mensen ook kunnen zijn, de dood overvalt hen, als hun tijd is gekomen. Tijdens het ondergaan van de dood, ontvangen zij individueel vrij verschillende behandelingen, hoewel dit uiterlijk niet te onderscheiden is.

De Dood van een gelovige

- Zich ervan bewust dat de dood onvermijdelijk is, bereidt de gelovige zich gedurende zijn gehele zijn leven op de dood voor en gaat uiteindelijk verder.

- De engelen des doods begroeten hem en geven hem het blijde bericht van het paradijs.

- De engelen nemen de ziel van een gelovige op een zachte manier.

-De gelovige heeft de behoefte om het blijde bericht aan andere gelovigen in de wereld te geven dat de belofte van God wordt verzekerd en dat er noch vrees noch verdriet voor gelovigen is. Maar toch wordt dit niet toegestaan.

De Dood van een ongelovige

- Hij ontmoet de dood die hij altijd, gedurende zijn gehele leven heeft vermeden.

-Hij lijdt aan intense stuiptrekkingen tijdens de dood.

- De engelen strekken hun handen naar hem uit en geven hem tijdingen van de degraderende straf van het Branden.

- De engelen nemen hem tot de dood, terwijl zij zijn gezicht en rug slaan.

- De ziel wordt weggenomen met een grote inwendige pijn.

-De ziel wordt weggenomen wanneer het de slokdarm bereikt en op dat ogenblik blijft er niemand over om hem te genezen.

- De ziel wordt met meoite weggenomen terwijl hij zich overgeeft aan ontkenning.

- Op het ogenblik van de dood, worden geen uitdrukking van zijn geloof of berouw toegestaan.

Er zijn ook lessen die getrokken moeten worden uit de "de medische dood" die de mensen aan de buitenkant waarnemen. De manier waarop de medische dood het menselijke lichaam tot onbeduidendheid vermindert, laat aan ons bepaalde zeer belangrijke feiten zien. Daarom verdienen de "medische dood" en het graf, dat op ieder van ons wacht, ook vermelding en overpeinzing.

De Dood van het Lichaam (zoals van buiten wordt waargenomen)

Op het ogenblik van de dood, wanneer de ziel de dimensie waarin het menselijke wezen leeft verlaat, laat het het levenloze lichaam achter. Zoals in het geval van levende wezens die hun huiden veranderen, laat het het buitenomhulsel achter en gaat naar zijn echte leven. Het verhaal er van het "omhulsel" dat hier in deze wereld achterblijft is belangrijk, vooral voor degenen die meer belang aan het lichaam in dit leven hechten dan het eigenlijk verdient... Heeft u ooit in detail gedacht over wat dit "omhulsel" zou overkomen wanneer men sterft? Op een dag zult u sterven. Misschien op een manier waar u nooit aan heeft gedacht. Als je naar de kruidenierswinkel gaat om brood te kopen, zal een auto u raken. Of, een fatale ziekte zal uw leven doen eindigen. Of, simpelweg, uw hart zal zonder reden stoppen met kloppen.

Dus, u zult de dood beginnen te proeven

Vanaf dan zult u geen relatie met uw lichaam, van welke aard dan ook, meer hebben. Dat lichaam, dat u heel uw leven veronderstelde "uzelf" te zijn, zal een gewone hoop vlees worden. Met uw dood zal uw lichaam door andere mensen worden vervoerd. Er zullen mensen in de buurt zijn die aan het huilen en aan het rouwen zijn. Dan zal dat lichaam naar het mortarium worden vervoerd, waar het voor een nacht zal blijven. De volgende dag zullen de begrafenisverrichtingen beginnen. Het levenloze, zeer stijve lichaam zal nu helemaal met koud water worden gewassen. Ondertussen zullen de sporen van de dood beginnen te verschijnen en sommige delen van het lichaam zullen paars worden. Dan zal het lichaam in een doodskleed worden gewikkeld en zal het in een houten doodskist gezet worden. De lijkwagen zal klaar staan om de doodskist aan te nemen. Op weg naar de begraafplaats, zal het leven zijn zoals het altijd op de straten is. Ziend dat een lijkwagen passeert, zullen sommige mensen eerbied tonen, maar de meerderheid zal met hun dagelijkse taken doorgaan. Bij de begraafplaats zal de doodskist worden gedragen door degenen die van u houden of door hen die van u lijken te houden. Meest waarschijnlijkst zullen er opnieuw mensen in de buurt aan het huilen en aan het rouwen zijn. Dan zullen de mensen bij de onontkoombare bestemming aankomen: het graf. Op de marmeren steen zal uw naam worden gegraveerd... Uw lijk zal uit de doodskist worden genomen en zal in de kuil worden geplaatst. De gebeden zullen voor u worden gezegd. Tot slot zullen de mensen met schoppen beginnen om uw lichaam met grond te bedekken. De grond zal ook in het doodskleed worden geworpen. Het zal uw mond, keel, ogen en neus vullen. Dan zal de grond geleidelijk aan uw doodskleed bedekken. De begrafenis zal spoedig over zijn en de mensen zullen het graf verlaten. Dan zal de begraafplaats terugkeren in zijn diepe stilte. Degenen die de begrafenis bijwonen zullen met hun dagelijks leven verder gaan en voor uw begraven lichaam zal het leven niet meer zinvol zijn. Een mooi huis, een mooi persoon, een adembenemend landschap zal niets betekenen. Uw lichaam zal nooit meer een vriend ontmoeten. Vanaf dan zal de enige zekerheid voor het lichaam de grond en de inwonende wormen en bacteriën zijn.

Heeft u ooit over gedacht over hoe Uw Lichaam er uit zal zien na de Dood?

Met de begrafenis, zal uw lichaam een snel proces van bederf ondergaan, dat door interne en externe factoren wordt veroorzaakt. Spoedig nadat u in het graf wordt geplaatst, zullen de bacteriën en de insecten die zich in het lichaam verspreiden, beginnen te functioneren door de afwezigheid van zuurstof. De gassen die door deze organismen worden vrijgegeven zullen het lichaam opblazen, dat bij de buik begint, die van vorm en verschijning verandert. Het bloedige schuim zal uit de mond en de neus stromen door de druk van gassen op het diafragma. Naarmate de afbraak verder gaat, zullen lichaamshaar, nagels, zolen, en palmen er afvallen. Vergezellend met deze uitwendige veranderingen van het lichaam, zullen de interne organen zoals de longen, hart en lever ook wegrotten. Ondertussen, vindt de afschuwelijkste scène in de buik plaats, waar de huid de druk van gassen niet meer kan houden en plotseling uitbarst, hetgeen een onhoudbare walgende geur doet verspreiden. Beginnend vanaf de schedel, zullen de spieren van hun afzonderlijke plaatsen worden losgemaakt. De huid en de zachte weefsels zullen volledig desintegreren. De hersenen zullen wegrotten en beginnen op klei te lijken. Dit proces zal blijven doorgaan tot het gehele lichaam tot een skelet wordt verminderd. Uw lichaam, die u van uwzelf beschouwd te zijn, zal zo op een vreselijke en walgelijke manier verdwijnen. Terwijl degenen die u achterlaat de gebruikelijke rituelen uitvoeren, zullen de wormen, de insecten en de bacteriën in de grond het lichaam wegeten. Als u door een ongeval sterft en niet wordt begraven, dan zullen de gevolgen tragischer zijn. Uw lichaam zal door wormen gegeten zijn, net zoals een stuk vlees dat lange tijd bij kamertemperatuur achtergelaten is. Tegen de tijd dat de wormen het laatste beetje van vlees hebben gegeten, zal uw lichaam een skelet geworden zijn. Dit is de manier, hoe het leven van een mens, dat in de "beste gedaantes" wordt gecreeëd, aan het meest afschuwelijkste eind komt.

Waarom?

Het is zeker door de Wil van God dat het lichaam op zo een dergelijke drastische manier ophoudt te bestaan. Dat dit zo is, draagt feitelijk een zeer belangrijk innerlijk bericht op zichzelf. Het vreselijke einde dat op de mens wacht zou hem moeten doen erkennen dat hij niet een lichaam zelf is, maar een ziel "ingepakt" in een lichaam. Met andere woorden, de mens moet erkennen dat hij een verder bestaan dan zijn lichaam heeft. Een dergelijk opvallend einde met zijn vele lessen, wordt voor de mens voorbereid zodat hij kan begrijpen dat hij niet enkel "vlees en beenderen" is. De mens zou dit lichaam waaraan hij belang hecht moeten bekijken, alsof hij voor altijd in deze tijdelijke wereld zou blijven en zou het einde van zijn dood moeten overpeinzen. Want het zal onder de grond wegrotten, het wordt door wormen gegeten en tenslotte eindigt het in een skelet.

HET TIJDELIJKE LEVEN VAN DEZE WERELD

Heeft u er ooit over gedacht waarom de mens de behoefte heeft om zoveel tijd en inspanning te wijden aan het schoon houden van zijn lichaam? Waarom schijnt een onrein lichaam, een vies-ruikende mond, een vettige huid of haar zo ongepast te te zijn? Waarom zweet de mens en waarom is geur die bij zweten gepaard gaat zo storend? In tegenstelling tot de mens hebben planten uiterst prettige geuren. Een roos of een anjer stinkt nooit, ondanks het feit dat het in de grond groeit en in een milieu van stof en vuil verblijft. De mens kan met moeite een dergelijke permanente geur volbrengen, ongeacht hoeveel hij voor zijn lichaam geeft. Heeft u er ooit over nagedacht waarom de mens met zo vele zwakheden wordt gecreeërd? Waarom creëerde God bloemen met mooie geuren maar het menselijke lichaam vatbaar om onplezierige reuk te produceren? De zwakheden van de mens zijn niet beperkt tot lichaamsgeuren: hij wordt vermoeid en hongerig, voelt zich zwak, wordt verwond, wordt misselijk, ziek... Dit alles lijkt voor de mens gewoon te zijn, toch heeft het een bedriegend aspect. Het kon goed mogelijk zijn dat er nooit een slechte geur uit het lichaam kwam. Eveneens zou men nooit aan een hoofdpijn lijden of ziek kunnen worden. Al deze zwakheden van de mens gebeuren niet door "toeval", maar zijn doelbewust door God gecreeërd. God wees de mens een bepaald doel toe en maakte hem opzettelIjk zwak. Zo’n strategie heeft twee doeleinden: ten eerste, om de mens te doen realiseren dat hij een zwak wezen, een "bediende" van God is. Perfect zijn is een attribuut van God. Zijn bedienden, aan de andere kant, zijn oneindig teer en zo inherent aan de behoefte aan hun Schepper. Dit wordt in de Qur'an als volgt verklaard:

O, gij mensen, gij zijt afhankelijk van Allah, maar Allah is de Onafhankelijke, de Geprezene. Als Hij het wilde, zou Hij u kunnen wegnemen en een nieuwe schepping voortbrengen. Dat is voor Allah niet moeilijk. (Surah al-Fatir: 15-17)

De zwakheden van het menselijke lichaam herinneren de mens onophoudelijk aan zijn zwakheden. De mens kan zichzelf beschouwen als een superieur en perfect wezen. Maar toch maakt het feit dat hij elke dag naar het toilet moet gaan en wat hij daar ervaart, dat hij zijn ware zelf erkent. Het tweede doel dat deze zwakheden dienen is om de mens aan de tijdelijke aard van dit leven te herinneren. Dat is omdat deze zwakheden speciaal voor het lichaam in deze wereld zijn. In het Hiernamaals, zullen de Metgezellen van de Tuin met een perfect lichaam worden begiftigd. Het slechte, onvolmaakte en zwakke lichaam in deze wereld is niet het daadwerkelijke lichaam van een gelovige, maar een tijdelijke vorm waarin hij voor een bepaalde periode blijft. Dat is waarom in deze wereld de perfecte schoonheid nooit haalbaar is. De meest fysiek aantrekkelijke, perfecte en mooiste persoon gaat ook naar het toilet, zweet, heeft ook een slechte adem in de ochtend en lijdt zo nu en dan aan acne. Men moet zich in eindeloze routines verwikkelen om schoon en fris te blijven. Sommige mensen hebben mooie gezichten maar ontberen gevormde lichamen. Er zijn ook gevallen waarin juist het tegendeel waar is. Sommige hebben mooie ogen maar een grote neus. Er zijn talloze van dergelijke voorbeelden. Een persoon met een klaarblijkelijk perfecte uiterlijk zou aan een ernstige ziekte kunnen lijden.

Daarnaast wordt de perfect-lijkende persoon uiteindelijk oud en sterft. In een onverwacht verkeersongeval, zou zijn lichaam onherstelbaar kunnen worden verwond. Het is niet alleen het menselijke lichaam dat onvolmaakt, ontsierd en tijdelijk in deze wereld is. Alle bloemen verdwijnen langzaam, het heerlijkste voedsel bederft en rot. Al deze zijn eigen aan deze wereld. Het korte leven dat in deze wereld aan ons wordt verleend, evenals dit lichaam, zijn tijdelijke gunsten die door God worden verleend. Het eeuwig leven en een perfecte verwezenlijking zijn slechts in het Hiernamaals mogelijk, aangezien de Qur'an het onder woorden brengt:

Wat u is gegeven is slechts een voorziening voor dit leven, en hetgeen bij Allah is, is beter en van langere duur voor de gelovigen die in hun Heer vertrouwen stellen. (Surah as-Shura: 36)

In een ander vers wordt de echte essentie van de wereld als volgt verklaard:

Weet, dat het wereldse leven, alleen spel, vermaak, praalvertoon, pochelij onder elkander, wedijver in vermeerdering van rijkdom en kinderen, is als de regen waardoor het plantenleven de kwekers verblijdt. Dan droogt het op, gij ziet het geel worden en vergaan. En in het Hiernamaals is er een strenge straf en Allah's vergiffenis en welbehagen. En het leven dezer wereld is niets anders dan een zaak van begoocheling. (Surah al-Hadid: 20)

Kortom, in deze wereld creëert God, als een teken van Zijn oneindige macht en kennis, vele mooie en prachtige dingen, evenals vele ontsierde dingen. De permanentie en de voortreffelijkheid zijn tegen de wetten van deze wereld. Niets dat het menselijke brein kan voorstellen, geavanceerde technologie inbegrepen, zal deze wet van God ooit veranderen. Dit is zodat de mensen ernaar kunnen streven om het Hiernamaals te bereiken en gepaste eerbied en dankbaarbeid aan God tonen. Het is ook zodat de mensen zich kunnen realiseren dat de daadwerkelijke plaats van deze gunsten niet deze tijdelijke wereld is, maar de eeuwige woonplaats die is voorbereid voor gelovigen. In de Qur'an wordt hier als volgt op gezinspeeld:

Maar gij verkiest het leven dezer wereld, Ofschoon het Hiernamaals beter en van langere duur is. (Surah al-A`la: 16-17)

Een ander vers zegt:

Het tegenwoordige leven is niets dan een leeg vermaak en een spel, maar het tehuis van het Hiernamaals, dat is het werkelijke Leven, als zij dit slechts konden begrijpen! (Surah al-Ankabut: 64)

Er is een zeer dunne grens tussen deze wereld, die een tijdelijke woonplaats is, en ons "daadwerkelijk leven", het Hiernamaals. De dood is het instrument dat dit gordijn opheft. Door de dood zal de mens al zijn relaties met zijn lichaam en deze wereld afbreken; hij zal zijn eeuwig leven met zijn onlangs gecreeërde lichaam beginnen. Aangezien het echte leven, hetgeen met de dood begint, de echte "wetten der natuur" zijn die het Hiernamaals betreffen. De gebreken, de onvolmaaktheden en vergankelijkheid zijn de wetten van deze wereld, maar toch zijn zij geen echte en onveranderlijke wetten. De echte wetten worden geformuleerd aan de hand van de principes van oneindigheid, voortreffelijkheid en onsterfelijkheid. Met andere woorden, wat normaal is, is een niet-verwelkende bloem, een nooit-verouderend mens, een nooit-rottend fruit. De daadwerkelijke wetten brengen de onmiddellijke totstandbrenging van elke wens van de mens of verwijdering van pijn en ziekten, of zelfs het zweten of het koud hebben. Echter, de tijdelijke wetten hebben in feite effect op dit tijdelijke leven, terwijl de daadwerkelijke wetten op het volgende leven bindend zijn. Alle onvolmaaktheden en gebreken die wij in deze wereld ervaren, bestaan door de weloverwogen verdraaiïng van de daadwerkelijke wetten. De woonplaats van de daadwerkelijke wetten, namelijk het Hiernamaals, is niet ver weg, zoals wordt verondersteld. God kan het leven van de mens op ieder ogenblik beëindigen wanneer Hij het wilt en doet hem overgaan tot het Hiernamaals. Deze overgang zal tijdens een zeer korte periode voorkomen; in een oogwink. Dit is gelijk aan het ontwaken uit een droom. Een Qur'anisch vers beschrijft de beknoptheid van deze wereld als volgt:

Hij (God) zal vragen: "Hoeveel jaren zijt gij op de aarde gebleven?" Zij zullen antwoorden: "Wij bleven een dag of een deel van een dag. Vraag dus degenen die rekening houden." Hij (Allah) zal zeggen: "Gij bleeft een korte tijd, hadt gij het maar geweten." Dacht gij, dat Wij u tevergeefs schiepen en dat gij niet tot Ons zult worden teruggebracht? (Surah al-Mu'minun: 112-115)

Wanneer de dood komt, eindigen dromen en begint de mens aan zijn daadwerkelijk leven. De mens, die op aarde verbleef voor een periode zo kort als "oogwink" komt in de aanwezigheid van God om verslag uit te brengen over zijn daden in deze wereld. Als hij zijn gehele leven aan de dood heeft gedacht en geleefd heeft om de goedkeuring van God te bereiken, zal hij worden gered. In de Qur'an, worden de woorden van "hen die hun Boeken in hun rechterkant worden gegeven" als volgt geciteerd:

En hij, aan wie zijn boek in de rechter hand wordt gegeven, zal zeggen: "Komt, leest mijn boek. Voorzeker, ik wist dat ik mijn afrekening tegemoet moest gaan." (Surah al-Haqqah: 19-20)

DE SITUATIE VAN DEGENEN IN DEZE WERELD EN HET HIERNAMAALS DIE GEEN LESSEN VAN DE DOOD NEMEN

De meerderheid van de mensen heeft een ontoereikend denkbeeld van de dood. "De dood is het moment dat het leven eindigt" is hier één van. Doe echter één stap verder en men zal begrijpen dat de dood het ogenblik is dat het volgende leven begint. Deze slecht ingelichte vooruitzichten doen ongelovigen alles comprimeren wat zij in de zeer korte tijd van dit leven willen. Dat is waarom degenen die zich niet de waarheid van het Hiernamaals willen realiseren, het grootste deel van dit leven willen doorbrengen zonder er een tweede keer over na te denken. Door onderscheid te maken tussen goed en slecht, hebben zij tot doel om al hun smaken in deze wereld tevreden te stellen. Deze houding is hoofdzakelijk gebaseerd op het begrip dat de dood een einde zal maken aan alle vreugden en genoegens van deze wereld. Gelovend dat zij nog lange jaren voor zich hebben, jagen zij plannen op lange termijn na. Zij beschouwen zichzelf als zeer intelligent terwijl zij denken dat gelovigen, die een onwankelbaar geloof in God en het Hiernamaals hebben en zich dus hierop voorbereiden, onverstandig zijn. Dit is één van de meest klassieke methodes die door Satan wordt aangewend om de mens te bedriegen. God vestigt onze aandacht op deze "bedrieglijke methode" in het volgende vers:

Waarlijk, voor hen die hun rug omkeren nadat de leiding hun duidelijk is geworden, heeft Satan het gemakkelijk gemaakt en hun verlangens opgewekt. (Surah Muhammad: 25)

Hij doet hun beloften en wekt begeerten en Satan belooft hun niets dan bedrog. (Surah an-Nisa ': 120)

Het vergaren van fortuin in deze wereld alsof het leven voor altijd zou duren, nemen ongelovigen het leven waar als concurrentie. Gedurende hun gehele leven, zijn zij trots op bezittingen en kinderen. Deze trots geeft hen een betekenis van kunstmatige superioriteit, die ervoor zorgt dat zij volledig van de gedachte van het Hiernamaals af drijven. De volgende verzen onthullen echter waarvoor zij bestemd zijn wegens dit grote waanideen:

Veronderstellen zij dat, in de rijkdom en de kinderen die wij aan hen hebben gegeven, Wij aan hen verhaasten met goede dingen? Geen inderdaad, maar zij hebben geen besef! (Surah al-Mu'minun: 55-56)

Laat daarom hun rijkdommen noch hun kinderen uw verwondering opwekken. Allah wenst hen er slechts mede te straffen en hun ziel zal heengaan, terwijl zij ongelovigen Zijn. (Surah bij-Tawbah: 55)

God geeft de mens vele waarschuwingen en berichten om hem de dood en het Hiernamaals te doen overpeinzen. In een vers, vestigt God de aandacht op de testen, die als waarschuwing aan de mens worden gegeven:

Zien zij niet, dat zij elk jaar één- of tweemaal op de proef worden gesteld? Toch tonen zij geen berouw noch trekken zij er lering uit.. (Surah bij-Tawbah: 126)

De meerderheid van de mensen ondergaat namelijk diverse beproevingen, zodat zij vaak om vergiffenis kunnen vragen en er aandacht aan besteden. Deze kunnen zeer zelden, eens of tweemaal in een jaar, plaatsvinden, zoals in het vers wordt vermeld. Een andere mogelijkheid is dat zij mogelijk kleine, dagelijkse problemen hebben. De mens is getuige van ongevallen, sterfgevallen of verwondingen. In kranten wemelt het van de verhalen over de dood en overlijdensadvertenties. Ondanks dergelijke gebeurtenissen, zou de mens zich moeten herinneren dat rampen hem op ieder ogenblik kunnen overkomen en op elk ogenblik kan zijn geteste periode beëindigen. Een dergelijke bewustwording doet men zich oprecht naar God toewenden, toevlucht bij Hem zoeken en Hem vergiffenis vragen. De lessen die de gelovigen trekken uit de tegenspoed die zij ondervinden zijn blijvend. Maar toch hebben dezelfde gebeurtenissen een totaal verschillende invloed op de ongelovigen. Doodsbang zijn door aan de dood te denken, keren de ongelovigen hun ruggen toe naar de werkelijkheid van de dood of proberen het eenvoudig weg te vergeten. Hierbij streven zij naar hulp. Deze bedrieglijke methode doet hen echter alleen maar kwaad. Dat is omdat God "hen gratie verleent tot een vooraf bepaalde tijd" en deze periode, in tegenstelling tot wat zij denken, werkt tegen hen. (Surah een-nahl: 61) in een ander Qur'anisch vers wordt gezegd:

En laat de ongelovigen niet denken dat het uitstel, dat Wij hun geven, goed voor hen is; Wij geven hun slechts uitstel, zodat zij in zonde toenemen; er zal voor hen een vernederende straf zijn. (Surah Al ` Imran: 178)

Een onachtzaam persoon, die geen lering trekt, zelfs wanneer de dood iemand overkomt die hem zeer dierbaar is, wordt zeer oprecht jegens zijn Schepper, wanneer hij zelf de dood ontmoet. Deze psychologie wordt als volgt in de Qur'an verteld:

Hij is het, Die u in staat stelt door het land en op zee te reizen, totdat, wanneer gij op de schepen zijt en zij met een mooie bries varen en (de opvarenden) er zich in verheugen, hen een geweldige wind achterhaalt en de golven van alle zijden over hen komen en zij overtuigd zijn dat zij verloren zijn; dan roepen zij Allah in oprechte aanbidding aan: "Als Gij ons hiervan redt, zullen wij zeker tot de dankbaren behoren." (Surah Yunus: 22)

Echter bij bevrijding, keren deze mensen terug naar hun aanvankelijke staat van onachtzaamheid. Door hun belofte te vergeten, tonen zij een lage en valse houding en op dat moment, voelen ze nooit de lichtste pijnscheuten van geweten. Maar toch zal deze valsheid bewijsmateriaal tegen hen zijn op de Dag des Oordeel:

Maar wanneer Hij hen heeft gered, ziet, beginnen zij ten onrechte een opstand in het land te ontketenen. O, gij mensen, voorzeker uw opstand keert zich slechts tegen u zelf. Thans geniet gij het genoegen van het tegenwoordige leven. Daarna zal uw terugkeer tot Ons zijn en Wij zullen u inlichten over hetgeen gij deedt. (Surah Yunus: 23)

Wanhopig blijven de mensen proberen om hetzelfde te doen op het ogenblik van de dood. Maar toch is de tijd die vooraf voor hem wordt bepaald reeds voorbij:

O, kondet gij het slechts zien wanneer de schuldigen hun hoofd zullen buigen voor hun Heer, zeggende: "Onze Heer, wij hebben gezien en wij hebben gehoord, zend ons nu terug opdat wij goede werken mogen verrichten; voorzeker wij zijn thans overtuigd." Indien Wij het wilden, zouden Wij aan elke ziel haar leiding kunnen geven, maar Mijn woord werd bewaarheid: "Ik zal de hel met djinn en mensen allen tezamen vullen." Ondergaat daarom (de straf) omdat gij de ontmoeting van deze Dag vergat. Voorzeker nu hebben Wij u vergeten. Ondergaat de duurzame straf voor hetgeen gij deedt. (Surah as-Sajdah: 12-14)

Dezelfde onproductieve inspanningen zullen ook in de hel verdergaan:

En zij zullen er in schreeuwen, zeggende: "Onze Heer, haal ons er uit, wij zullen goede werken doen, anders dan wij vroeger deden." (Men zal hun antwoorden): "Gaven Wij u niet een leven, lang genoeg dat wie wilde nadenken, daarin kon nadenken, bovendien kwam een waarschuwer tot u. Ondergaat daarom de straf, want voor de boosdoeners is er geen helper (Surah al-Fatir: 37)

Dit hopeloze strevens in het Hiernamaals en het pijnlijke einde zijn zeker de resultaten van de mens zijn karige erkenning van het daadwerkelijke doel van zijn bestaan op aarde en van zijn waarde. Wie geen geloof heeft trekt geen lering uit het gebeuren rondom hem, luistert niet naar de waarschuwingen die door God worden verzonden, doet dit af als de onwetendheid van de stem van zijn geweten of wijst het af, en ziet de dood als een onwaarschijnlijke gebeurtenis voor zichzelf. Hij handelt eerder in overeenstemming met de wensen van de slechte kant van zijn ziel dan het streven naar God’s genoegen. Dit alles baant uiteindelijk een weg voor de dood om hem plotseling te grijpen en hem te doen vallen in de wanhopige situatie die in de bovengenoemde verzen wordt afgeschilderd. Aldus, alvorens de dood tot iemand komt, zou men uit de diepe slaap van onachtzaamheid moeten ontwaken, daar het ogenblik van de dood te laat is voor een dergelijk herstel:

En besteedt uit datgene waarvan Wij u voorzien hebben voordat de dood één uwer overvalt en deze zegt: "Mijn Heer! Waarom hebt Gij mij niet voor een wijle uitstel verleend, opdat ik aalmoezen zou kunnen geven en tot de rechtvaardigen behoren?" En Allah geeft niemand uitstel wanneer zijn tijd is gekomen; en Allah is volkomen op de hoogte van hetgeen gij doet. (Surah al-Munafiqun: 10-11)

Een persoon die intelligentie heeft zou constant over de dood moeten blijven stilstaan eerder dan proberen de gedachte ervan te vermijden. Slechts zo kan hij overeenkomstig de wil van God handelen en de slechte kant van zijn ziel en Satan verhinderen om hem met dit vluchtige leven te bedriegen. Makend het leven van deze wereld zijn enig doel is namelijk het grootste gevaar voor mensen. Onze Profeet (vrede zij met hem) herinnerde gelovigen hiervan ook aan met zijn smeekbede "Laat niet wereldse zaken onze grootste zorg zijn van alles waarvan wij kennis hebben." (overgeleverd door Abdullah ibn Umar, al-Tirmidhi, 783)

Voorbereidingen treffen voor de Dood

Deze wereld is een plaats waar de mens wordt opgeleid. God belast de mens met vele verantwoordelijkheden in deze wereld en informeert hen over de grenzen die hij voor hem heeft uitgezet. Op voorwaarde dat de mens deze grenzen in acht neemt, Zijn bevelen naleeft en belemmerde handelingen vermijdt, zal hij persoonlijke rijpheid en een betere staat van wijsheid en voorlichting bereiken. Met dergelijke eigenschappen toont een gelovige onuitputtelijk geduld ongeacht wat hem overkomt; hij went zich slechts tot God toe en tracht slechts hulp van Hem te verkrijgen. Dit zijn de manieren om God te respecteren en een innerlijke onderwerping aan en een grenzeloos geloof in Hem te voelen. Zich daadwerkelijke waarde van gunsten die door God worden verleend realiserend, uit hij een diepere dankbaarheid jegens God en voelt zich dichterbij hem. Derhalve wordt hij een ideale gelovige die met de superieure attributen van wijsheid en ethiek wordt begiftigd. Voorts wordt hij het type persoon dat het paradijs verdient te verwerven, een plaats van perfectie. Maar als de mens geen onderwijs over de werkelijkheid van de wereld ontvangt, slaagt hij er niet in om voortreffelijkheid van gedrag te tonen, zelfs in de beste situatie van het materiële standpunt en blijft vatbaar voor alle vormen van mislukkingen. De Profeet Adam werd in feite naar de aarde gestuurd om gepast onderwijs te ontvangen en werd aan de test onderworpen die doelbewust door God werd bedacht om hem op zijn eeuwig leven voor te bereiden. Uiteindelijk werd hij een voortreffelijk persoon van superieur moraal en karakter, dat in de Qur'an zeer wordt geprezen. De mens blijft getest worden door talloze gebeurtenissen die hem overkomen; zijn succes, hoe hij hiermee omgaat, doet hem beloningen voor zijn eeuwig leven verdienen, terwijl zijn mislukking hem straf doet verdienen. Niemand weet wanneer zijn periode van het testen over zal zijn. In de woorden van Qur'an, "de termijn van elk leven is vastgelegd." (Surah Al ` Imran: 145) Deze termijn kan soms lang zijn, maar kan soms ook kort zijn. De waarheid is echter, dat zelfs de periode die wij als lang beschouwen, zelden meer dan 7 of 8 decennia bedraagt.

Dat is waarom de mens liever door de Qur'an moet worden begeleid, dan zich bezig te houden met het maken van plannen op lange termijn en moet leven volgens zijn principes, wetende dat hij over al zijn daden in Hiernamaals verslag uit zal brengen. Anders zal het nalaten om zichzelf op het eeuwige leven voor te bereiden, het missen van de enige gelegenheid die hiervoor bedoeld is en het verdienen van de hel voor alle eeuwigheid inderdaad een pijnlijke situatie zijn. Men zou nooit moeten vergeten dat de enige bestemming van degene die voor altijd van het paradijs is beroofd, nergens anders dan de hel is. Dat is waarom elk ogenblik dat nutteloos in deze wereld wordt doorgebracht een groot verlies is en een reuze stap die genomen wordt in de richting van een afschuwelijk eind. Aangezien dit zo is, zou dit feit voorkeur moeten verdienen over al het andere in deze wereld. Net zoals wij ons voorbereiden op de mogelijke situaties die wij in de loop van ons leven zullen ondergaan, moeten wij gelijkvormige en nog grotere inspanningen toewijden aan voorbereidingen om voorbereid te zijn op het volgende leven. Dat is omdat degene die zal sterven ons zal zijn. Wij zullen alles wat er na de dood zal gebeuren geheel alleen ervaren. Daarom heeft dit onderwerp betrekking op "ons", met andere woorden, "onszelf". Aan degenen die naar eeuwige redding streven, beveelt God het volgende:

O gij die gelooft, vreest Allah; en laat iedere ziel acht geven op hetgeen zij voor morgen voorbereidt. En vreest Allah, voorzeker Allah is op de hoogte van hetgeen gij doet. En weest niet als degenen die Allah vergaten, zodat Hij hun hun eigen ziel heeft doen vergeten. Zij zijn de overtreders. (Surah al-Hashr: 18-19)