DE DOOD VAN HET HEELAL

In de Qur’an wordt het verklaard dat naast alle geschapen wezens, het heelal ook de dood tegemoet zal gaan. Het is niet alleen de mens die sterfelijk is. Alle dieren en planten gaan dood. Zelfs de planeten en sterren gaan dood. De dood is het gemeenschappelijke lot van alles wat is geschapen. In God’s aanwezigheid, op een voorbestemde dag, zullen alle mensen, alle levende wezens, de wereld, de zon, de maan, de sterren, in het kort: de gehele materiële, verdwijnen. In de Qur’an wordt deze dag de “Dag der Wederopstanding” genoemd. Dit is “…De Dag, waarop de mensheid voor de Heer der Werelden zal staan” (Surah al-Mutaffifin:6)

Net zoals de dood van de mens angstaanjagend is, zo is de dood van het heelal dat ook. Op de Dag der Wederopstanding zullen diegenen die eerder geen geloof hadden, voor het eerst een intens gevoel van God’s grootheid en macht hebben. Dat is waarom de Dag der Wederopstanding een dag van verdriet, kwelling, spijt, pijn en een grote verwarring voor ongelovigen is. Een persoon die getuige is van de Dag der Wederopstanding zal worden getroffen door grote angst. Deze angst is honderden keren intenser dan alle angsten die men in deze wereld zal ervaren. De Qur’an geeft een gedetailleerd verslag van elke fase van de Dag der Wederopstanding. Hoe deze grote gebeurtenis zal plaatsvinden en wat er op die dag met de mensen zal gebeuren, wordt allemaal op een opvallende manier beschreven.

De Eerste Stoot van de Bazuin

De Dag der Wederopstanding begint wanneer er op de Bazuin zal worden geblazen. Dit is het teken van de totale vernietiging van de wereld en van al het hele heelal, en het begin van het einde. Dit is een punt waarop geen terugkeer meer is. Dit is het geluid dat verklaart dat al het leven in de wereld voor alles tot een einde is gekomen en dat het echte leven is begonnen. Dit is het initierende geluid die in de harten van de ongelovigen een onafgebroken angst, verschrikking, en verwarring doet opwekken. Dit geluid kondigt het begin van moeilijke dagen aan voor de ongelovigen, welke tot in de eeuwigheid zullen duren. In Surah al-Muddaththir wordt verwezen naar de situatie van de ongelovigen op de Dag der Wederopstanding:

Want als de bazuin wordt geblazen. Die Dag zal een moeilijke dag zijn. Niet gemakkelijk voor de ongelovigen. (Surah al-Muddathhir: 8-10)

Het geluid van de Bazuin zal bij de ongelovigen zeker een grote angst en onrust veroorzaken. Een onmerkbare, niet gedefinieerde trilling met geen duidelijke bron zal tot de wereld doordringen en vanaf dan zullen alle mensen erkennen dat er “iets” zal beginnen. De onrust die door de ongelovigen gevoeld wordt, gaat snel over in paniek en gruwel. De opeenvolgende gebeurtenissen die na het geluid van de Bazuin volgen, zullen deze gruwel tot een onvoorstelbaar niveau verhogen.

De Vernietiging van het Heelal

Een grote beving en een “oorverdovende” ontploffing volgt na het geluid van de Bazuin. Op dit moment erkennen mensen dat ze voor een afschuwelijke ramp staan. Het is duidelijk dat de wereld en het leven op het punt staan op te houden met bestaan. Daarom verliest alles op aarde zijn waarde in slechts een paar momenten. Zelfs het geluid van de Dag der Wederopstanding zal voldoende zijn om alle wereldse relaties onder de mensen te verbreken. Geen ideeën kunnen de gedachtes van mensen in beslag nemen, behalve het ontsnappen en zichzelf redden. Angst heerst op die dag en iedereen is alleen bezorgd over zichzelf:

Maar als de oorverdovende roep komt, de Dag waarop een man van zijn broeder vlucht, en van zijn moeder en zijn vader, en van zijn vrouw en zijn kinderen, op die Dag zal een ieder een aangelegenheid hebben die hem bezig zal houden. (Surah ‘Abasa: 33-37)

Na een intense schok gooit de aarde al zijn schatten op en onthult al zijn geheimen, die vanaf dat moment geen enkele waarden meer hebben:

Wanneer de aarde hevig zal worden geschud, en zij haar binnenste naar buiten zal keren, en de mens zal zeggen: "Wat is er met haar gebeurd?" Op die Dag zal de aarde haar geschiedenis mededelen, omdat uw Heer het haar heeft geopenbaard. (Surah az-Zalzalah: 1-5)

Een angstaanjagend lawaai gevolgd door een beving en plotselinge ondergrondse explosies verwoesten alles waaraan mensen toentertijd een grote mate van belang aan hechtten. Bijvoorbeeld, mensen koesteren hun huizen, kantoren, auto’s en stukken grond. Voor sommige mensen was het bezitten van een huis hun voornaamste doel van hun levens. Toch komt de ijdelheid aan de oppervlakte op dat ene moment van de Dag der Wederopstanding. Materiële rijkdom, waaraan mensen hun hele leven toewijden, zullen in een seconde verdwijnen. De doelstellingen van iemand die bezig is om in het bedrijf promotie te maken; zijn voornaamste ambitie wordt waardeloos. Een ander die zijn hele leven toewijdt om de macht in zijn land te grijpen, ervaart dezelfde angstaanjagende situatie. Bitter is hij getuige van de verdwijning van zijn land... Alles verliest zijn significantie...behalve alles wat gedaan is om God’s goedkeuring te verdienen. Zoals God in de Qur’an verklaart:

Maar als de grote ramp zal komen, de Dag waarop de mens zich zal herinneren hetgeen hij heeft gedaan, en de hel zal zichtbaar gemaakt worden voor hem die ziet. (Surah an-Nazi’at: 34-36)

Het Verpletteren van de Bergen

De calamiteiten die op die dag plaatsvinden zijn boven iemands voorstellingsvermogen. Bergen, de meest ontzaggelijke, adembenemende structuren van de aarde worden in beweging gezet; ze worden van hun wortels opgetild en verpletterd. Zelf een kleine aardbeving doet angst in de harten van mensen verspreiden en geeft in hun gevoelens van onveiligheid. Het doet hen hun huizen verlaten en de hele nacht op straat doorbrengen. Het type ramp is zo vreselijk, aangezien het veroorzaakt dat bergen verschuiven, en dit bewijst dat de ramp onverdraagbaar is. In de Qur’an worden de bergen op die dag als volgt afgebeeld:

En wanneer een enkele stoot op de bazuin zal worden geblazen, en de aarde en de bergen van hun plaats zullen worden opgeheven en terstond zullen worden verbrijzeld. Op die Dag zal de grote gebeurtenis plaats vinden. (Surah al-Haqqah: 13-15)

Voorzeker, de Dag der beslissing is bepaald; De Dag waarop de bazuin wordt geblazen; dan zult gij in scharen komen. en de hemel wordt geopend en zal vele poorten hebben en de bergen verdwijnen en worden tot een luchtspiegeling. (Surah an-Naba’: 17-20)

En wanneer de bergen verdwijnen en wanneer de drachtige kamelen worden verlaten en wanneer de dieren worden bijeengegaard (Surah at-Takwir: 3-5)

Een Dag waarop de mensen als motten verstrooid zullen zijn en de bergen als gekaarde wol (Surah al-Qari’ah: 4-5)

Op die dag is er een ontzaggelijke en ongebonden macht, die zo krachtig is om zwarte bergen, aarde en rotsen de lucht in te gooien als “bosjes gekaarde wol”. Op dat moment zijn mensen zich goed bewust van het feit dat dit niet iets is wat binnen de ”kracht van de natuur” ligt om te bewerkstelligen. Zij getuigen dat “moeder natuur”, welke zij ooit als een afgod aanbaden en aan wie zij hun bestaan toeschrijven, hun eigen vernietiging niet kan voorkomen. Nu is het tijd om bekend te geraken met de echte eigenaar van deze kracht. Toch geeft deze bekendheid niet langer meer enig voordeel aan hen. Nu zijn zij omringd door deze kracht, waarover zij zich nooit druk over maakten om over na te denken. Bevreesd zullen zij deze feiten begrijpen, de feiten die zij hun hele leven niet hebben kunnen begrijpen als een kwestie van wijsheid en waarachtigheid. De verschrikking die door een ongebonden macht gecreëerd is, is nooit denkbaar en voor te stellen totdat men het zelf ervaart. Het omvat alle wezens, levend en niet-levend. Deze gruwel houdt alles onder zijn controle. Menselijke wezens, dieren en natuur worden allemaal verpletterd onder deze gemeenschappelijke angst. Bergen zijn niet langer verheven, oceanen zijn niet langer onbegrensd en de hemel is niet zo onbereikbaar als voorheen. De zon, sterren en het gehele heelal worden omgeven door de angst van de Dag der Wederopstanding. Zij allen onderwerpen zich aan de Schepper. Aangezien bergen verbrokkelen als zandkastelen, gaat de mens, die onuitsprekelijk zwak is naast de bergen sterren en oceanen, door een fase van grote vernietiging.

Het Opbruisen van Oceanen

Met zijn huidige voorzieningen is het onwaarschijnlijk dat de menselijke gedachte de gruwel van de Dag der Wederopstanding zich kan voorstellen. Dat de vernietiging echter op gepaste proportie met God’s macht zal zijn, geeft een idee van zijn dimensies. “wanneer de zeeën worden leeggemaakt, En wanneer de mensen worden verenigd" (Surah at-Takwir: 6-7) En wanneer de zeeën worden leeggemaakt (Surah al-Infitar: 3)

De vernietiging van de Hemel

Op de Dag der Wederopstanding wordt niet alleen de aarde maar ook de ruimte en het gehele heelal vernietigd. De voorbestemde tijd van het eind breekt ook aan voor de lucht, de maan, de zon en de planeten en de aarde, en ook voor wat ondergronds ligt, de bergen en de oceanen. De Qur’an verklaard dat op die dag het volgende zal gebeuren: “Voorwaar, hetgeen u is beloofd moet gebeuren. Dus, als de sterren verduisterd zullen zijn. En als de hemelen geopend zullen worden. En als de bergen verstrooid zullen zijn." (Surah al-Mursalaat: 7-10).

Op de dag der Wederopstanding zullen alle wezens en gevestigde rangen aan welke mensen de eeuwigheid toeschrijven instorten en zullen uiteindelijk tot niets worden gereduceerd. Dit geldt ook voor de hemel. Vanaf het moment dat men bestaat, bewijst de atmosfeer dat het een beschermend dak is. Toch zal dit dak op de Dag der Wederopstanding ineenstorten en in stukken barsten. De lucht en de atmosfeer, welke de mens omringen en hem met elke inademing leven geven, zullen “als gesmolten koper” (Surah al-Ma’raij: 8) worden en zullen met grote intensiteit branden. Lucht zal de longen van een mens vullen, niet om hem te doen herleven, maar om hem op te branden.

Een vergelijking die getrokken wordt tussen de angst die gecreëerd wordt door rampen in deze wereld en de afschuwelijkheid van de gebeurtenissen van de Dag der Wederopstandingen kunnen voor wat begrip van die dag zorgen. Aardbevingen en vulkanische uitbarstingen zijn de rampen die de mens het meest beangstigen. De aardkorst scheurt door een aardbeving, of een vulkanische uitbarsting verdrijft in één moment de saaiheid van het dagelijkse leven. Dit doet de mens de vaste grond waarderen waar hij met groot vertrouwen over loopt.

Desalniettemin, ondanks al de pijn die ze veroorzaken, worden aardbevingen en vulkanische uitbarstingen maar één keer doorgemaakt. Een aardbeving of een uitbarsting duurt een bepaalde periode. Wonden genezen, pijnen worden vergeten en naarmate de tijd vordert, worden deze vage herinneringen. Maar de Dag der Wederopstanding is noch zoals een aardbeving en noch zoals iedere andere ramp. Onvoorstelbare vernietigende rampen gebeuren achter elkaar en tonen aan dat alles tot een onomkeerbaar punt gekomen is. Een voorbeeld van een gebeurtenis die boven iemands voorstellingsvermogen gaat, zal gebeuren: de hemel zal scheuren en uiteensplijten. Dit is de ineenstorting van al de bekende “wetten van de natuurkunde” en de concepten die men tot dusverre heeft vertrouwd. De hemel en de aarde die duizenden jaren hebben bestaan worden verpletterd door de Ene, Die hen gemaakt heeft. De Dag der Wederopstanding wordt, zoals uitgelegd is in de Qur’an (Surah al-Infitar: 1-3) gemarkeerd door het uiteensplijten van de hemel, de sterren die bestrooid zijn en de zeeën die overstromen. Wanneer de hemel openbarst, zal het zijn Heer gehoorzamen zoals het hem betaamt (Surah al-Inshiqaq: 1-2)

Alles waar mensen in deze wereld belang aan hechten zal ophouden te bestaan. De hemelse lichamen zullen achter elkaar sterven:

Wanneer de zon wordt omhuld en wanneer de sterren dof worden (Surah at-Takwir:1-2)

Wanneer de zon, de miljoenen jaren lange bron van licht voor de aarde opvouwen is, zullen mensen zich realiseren dat het een echte eigenaar heeft en dat het zich tot dusverre onder Zijn controle bewogen heeft. Tot dan toe zullen mensen aan de sterren gedacht hebben als onbereikbare, glorieuze en mysterieuze dingen. Op die dag echter zullen ze bijna als uitgedoofd zijn, als bijna verguld speelgoed. Reusachtige, onwankelbare bergen zullen worden bewogen, grenzeloze oceanen zullen beginnen te koken. Met dergelijke scènes, zal de enige echte Eigenaar van macht, duidelijk worden. De voorbestemde tijd zal voorbij zijn en dus zullen de menselijke wezens bitterlijk ontwaken van de onachtzaamheid waar ze zich aan hebben overgegeven. De reden voor deze onachtzaamheid is de mens zijn gebrek om de macht van zijn Schepper te waarderen, terwijl hij nog steeds in de wereld is. Op die dag echter, zal de identiteit van de echte eigenaar van het heelal en het leven duidelijk worden gemaakt:

Zij waarderen Allah niet volgens Zijn Waardigheid. De gehele aarde zal in Zijn greep zijn op de Dag der Opstanding, en de hemelen zullen worden opgerold in Zijn hand. Glorie zij Hem en verheven is Hij boven hetgeen zij met Hem vereenzelvigen. (Surah az-Zumar: 67)

De Toestand van de Mensen

Al deze angst, vrees en verwarring op de Dag der Wederopstanding, zal worden veroorzaakt door de onachtzaamheid van de ongelovigen. Hoe meer onachtzamer een persoon is, des te meer zal zijn vrees op die dag zijn. Elke gebeurtenis wordt een bron van angst voor hem. Elke afschuwelijke gebeurtenis waarmee hij geconfronteerd wordt, zal zijn toekomstige angsten voeden. Deze angst zal zo intens zijn, dat zelfs de haren van kinderen grijs zullen worden:

Hoe zult gij u, indien gij het ware geloof verwerpt, beveiligen voor de Dag, waarop de kinderen grijze haren zullen krijgen (van schrik) en waarbij de hemel uiteen zal splijten, en Zijn belofte zal worden vervuld. (Surah al-Muzzammil: 17-18)

Degene die dachten dat God zich niet bewust was van hun daden, realiseren zich op dat moment dat God hun oordeel tot aan de Dag der Wederopstanding heeft uitgesteld. Dit wordt als volgt uitgelegd:

Denk niet dat Allah achteloos is omtrent hetgeen de onrechtvaardigen doen. Hij geeft hun slechts uitstel tot de Dag waarop zij zullen staren. (Surah Ibrahim: 42)

In een ander vers is de angst die door de ongelovigen gevoeld word, als volgt uitgelegd:

De ramp. Wat is de ramp? En wat weet gij (er van) wat de ramp is? Een Dag waarop de mensen als motten verstrooid zullen zijn. En de bergen als gekaarde wol (Surah al-Qari’ah:1-5)

De sterkste band in deze wereld is de liefde en de neiging tot bescherming die een moeder voor haar kind voelt. De intensiteit van de Dag der Wederopstanding zal echter zelfs deze sterke band doen verbreken. Angst houdt alles onder controle. Die grote schok zal mensen hun bewustzijn doen verliezen. Verward en in paniek zullen ze als dronkaards rondrennen. Wat hen hun bewustzijn doet verliezen, is de intensiteit van God’s woede:

O volk, vrees uw Heer, want de schok van het Uur is een verschrikkelijk iets. De Dag waarop elke zogende vrouw haar zuigeling zal vergeten en elke zwangere vrouw zich zal ontdoen van haar dracht; en gij zult mensen bedwelmd zien, terwijl zij niet dronken zijn, doch de kastijding van uw Heer is gestreng. (Surah al-Hajj: 1-2)

Behalve angst en vrees is hopeloosheid een ander verschrikkelijk gevoel welk mensen op die dag zullen ervaren. De mensheid neemt de nodige voorzorgsmaatregelen tegen alle mogelijke rampen; tegen de dodelijkste calamiteit, de krachtigste aardbevingen, overstromingen, orkanen of de verschrikkelijkste kernoorlog. De mens vindt manieren om zichzelf te beschermen en bouwt schuilplaatsen. Op die dag zal er echter geen enkele veilige plaats overblijven waar men zijn toevlucht tot kan nemen. Hij zal geen hulp van God ontvangen. Er zal ook geen ander persoon of autoriteit zijn die hulp kan verlenen. In het verleden zocht de mens hulp en leidraad bij de wetenschap en technologie. Maar nu zullen de wetten van de wetenschap ineengestort zijn. Zelfs al kan geavanceerde technologie in staat zijn om iemand te doen vluchten naar het meest aflegen punt van de ruimte, God’s woede zal hem daar vinden. Dat is omdat de Dag der Wederopstanding tot het gehele heelal doordringt. Niet alleen de aarde waar hij veilig op leefde maar ook de afgelegen sterren zullen zich onderwerpen aan de wil van God, met de zon “gehuld in duister” en de sterren, die “snel dof worden”. (Surah at-Takwir: 1-2)

De wanhoop die de mensen op die dag zullen voelen is als volgt beschreven:

En de maan verduisterd zal zijn, en de zon en de maan zullen samen gebracht worden, op die Dag zal de mens zeggen: "Waarheen te vluchten?" Neen! Geen schuilplaats! Slechts bij uw Heer zal dan uw toevlucht zijn. (Surah al-Qiyamah: 8-12)

DE TWEEDE STOOT VAN DE BAZUIN EN HET WEDEROPSTAAN VAN DE DODEN

Wanneer er voor de eerste keer op de bazuin zal worden geblazen, worden de hemel en aarde verpulverd en de gehele materiële wereld zal tot een einde komen. Geen levende ziel zal overblijven. In de woorden van de Qur’an: “De dag (zal komen) waarop de aarde en de hemel door een andere aarde en hemel zullen worden vervangen; en zij (de mensen) allen voor Allah, de Ene, de Opperste zullen verschijnen. (Surah Ibrahim: 48) Deze nieuwe omgeving die bereidt is voor het laatste oordeel is bereid is, is als volgt beschreven:

Zij (de ongelovigen) vragen u betreffende de bergen. Zeg: "Mijn Heer zal ze verpulveren." "En Hij zal haar (de aarde) als een lege vlakte laten." "Waarop gij generlei inzinking of verhoging zult zien." (Surah Ta ha: 105-107)

Dit is het punt waarop mensen vanuit de dood zullen herrijzen, zich zullen verzamelen en erop wachten om verantwoording voor hun daden at te leggen. Dit is ook de plaats waar ze zullen leren waar ze naar op weg waren. De tijd is voor mensen gekomen om vanuit de dood herrezen te worden en voor God gebracht te worden, de al-Qahhar (de Onderwerper). En dan zal er voor de tweede keer op de bazuin worden geblazen. Degenen die het hiernamaals en de wederopstanding in de wereld ontkenden, zullen vanuit hun graven worden opgewekt. Dit zal iets worden wat ze nooit hadden verwacht. De Qur’an geeft als volgt een beschouwing van deze gebeurtenissen:

En de bazuin zal worden geblazen en allen die in de hemelen en op aarde zijn, zullen bezwijmen, behalve degenen die Allah wil. Dan zal er nogmaals worden geblazen en ziet! Zij zullen staande herrijzen en wachten. En de aarde zal door het licht van haar Heer schitteren, en het Boek zal nedergelegd worden en de profeten en de getuigen zullen worden gebracht en er zal tussen hen met rechtvaardigheid geoordeeld worden en hun zal geen onrecht worden aangedaan. (Surah az-Zumar: 68-69)

Het Naar Buiten Komen van de Doden Vanuit hun Graven

God geeft een gedetailleerde beschouwing van de situatie die zal plaatsvinden als de doden opnieuw zullen opstaan door Zijn wil. Volgens de Qur’an zal deze grote gebeurtenis dus plaatsvinden:

Tegen de tijd dat op de bazuin voor de tweede keer is geblazen, zullen de doden vanuit de aarde worden geroepn. Door deze oproep “zullen zij met nedergeslagen ogen uit hun graven komen als verstrooide sprinkhanen.” (Surah al Qamar: 7)

En dit is onder Zijn tekenen, dat de hemelen en de aarde in stand blijven door Zijn gebod. Dan, wanneer Hij u eenmaal van de aarde zal roepen, ziet! zult gij gaan. (Surah ar-Rum: 25)

De Dag, waarop de aarde onder hen vaneen zal splijten, is het verzamelen gemakkelijk voor Ons. (Surah Qaf: 44)

Alsof ze zich naar een doel haasten, zullen ze de uitnodiger die hen oproept halsoverkop volgen. Deze oproep zal ongelijk zijn aan iedere andere tot nu toe gehoorde oproep:

Wend u daarom van hen af. De Dag waarop de aankondiger hen zal roepen tot iets onaangenaams. (Surah Qamar: 6)

Op die Dag zullen zij de oproeper volgen, die recht op zijn doel afgaat; alle stemmen zullen voor de Barmhartige worden verzacht en gij zult een gedempt geluid gefluistere horen. (Surah Ta Ha: 108)

De Dag waarop zij zich uit hun graven zullen haasten alsof zij zich naar een bepaald doel spoeden. (Surah al-Ma’arij: 43)

Degenen die overtredingen buiten de door God vastgestelde grenzen begingen, die God niet gehoorzaamde, zich aan hun eigen gewoontes vasthielden, God ontkenden en arrogant bleven, zij zullen plotseling gehoorzaam worden en zich aan Hem onderwerpen zodra ze uit de dood worden herrezen. Zonder vragen te stellen zullen zij gehoor aan deze oproep geven. Omdat de test van deze wereld voorbij zal zijn, zullen ze geen andere keuze hebben dan te erkennen. Zelfs als zij dit konden wensen, konden zij niet anders doen. Zij kunnen zelfs niet zo’n wens koesteren. Ze zullen geen kracht hebben om zich tegen deze oproep te verzetten. Daarom voelen ze diep van binnen dat dit een “meedogenloze dag” is.

De ongelovigen zullen zeggen "Dit is een meedogenloze dag." (Surah al-Qamar: 8)

Aldus zullen de ongelovigen vooruit lopen. Iedereen zal een absolute gehoorzaamheid vertonen. Op die dag is het geloof het enige belangrijke wat mensen bezitten. De ongelovigen zijn er echter van beroofd. Daarom zijn hun harten hol en worden ze beschreven als ”met opgeheven hoofd zich voorthaastend, terwijl zij hun blik niet kunnen afwenden en hun hart ledig is. (Surah Ibrahim: 43)

Ze zullen zich richting een bepaald punt in de menigte begeven:

De Dag waarop de bazuin wordt geblazen; dan zult gij in scharen komen. (Surah an-Naba’: 18)

En de bazuin zal worden geblazen, en ziet! zij zullen zich vanuit hun graven naar hun Heer haasten. Zij zullen zeggen: "O wee ons, wie heeft ons van onze slaapplaatgen gewekt? Dit is hetgeen de Barmhartige heeft beloofd, en de boodschappers spraken de waarheid." (Surah Ya Sin: 51-52)

De kreet “helaas voor ons” is de uitdrukking van grote paniek en teleurstelling. De ongelovigen die van hun eigen wederopstanding getuigen, realiseren zich dat God’s apostelen die deze boodschap hun gehele leven door overbrachten, de waarheid hadden gesproken. Dan begrijpt hij dat hij onderworpen wordt aan de “eeuwige kwelling” waar de ongelovigen voor waren gewaarschuwd. Op dat moment verliest hij alle twijfels over het onderwerp en wordt het eens met het feit dat er helemaal niets is zoals “eeuwige slaap”. Zijn teleurstelling wordt verhoogd door zijn afnemende hoop op redding van de aankomende marteling.

Ongelovigen voelen angst, afgrijzing en ze zijn wanhopig. Hun algemene verschijning is beangstigend; hun gezichten zijn zwart, met stof bedekt. Wat meer zegt is dat ze vernederd zullen worden:

Op die Dag zullen sommige aangezichten terneergeslagen zijn. (Surah al-Ghashiyah: 2)

Duisternis zal hen bedekken. Dat zijn de ongelovigen, de slechten. (Surah ‘Abasa:40-42)

En op de Dag der Opstanding zult gij de gezichten van hen die over Allah leugens uitten zwart zien. Is er in de hel geen tehuis voor de hoogmoedigen? (Surah az-Zumar: 60)

God zal de ongelovigen op de Dag des Oordeels blind doen herrijzen:

Doch degene die zich van Mijn gedachtenis zal afwenden, zal in benarde omstandigheden leven en op de Dag der Opstanding zullen Wij hem blind doen opstaan." Hij zal zeggen: "Mijn Heer waarom hebt Gij mij blind doen opstaan, terwijl ik kon zien?" God zal zeggen: "Aldus kwamen Onze tekenen tot u en gij hebt er geen acht op geslagen en insgelijks zal op deze Dag op u geen acht worden geslagen." (Surah Ta Ha: 124-126)

En hij die Allah leidt, is goed geleid, doch voor hem die Hij laat dwalen zult gij buiten Hem geen helper vinden. En Wij zullen hen verzamelen op de Dag der Opstanding, op hun aangezicht, blind, stom en doof voorover liggend. Hun verblijfplaats zal de hel zijn; telkenmale als het Vuur afneemt, zullen Wij de vlam voor hen aanwakkeren. (Surah al-Isra’: 97)

Het witte gedeelte van het oog zal in een blauwachtige kleur veranderen. Deze kleur van het oog zal de angst en de walgelijke verschijning van de ongelovigen verergeren.

De Dag waarop de bazuin zal worden geblazen zullen Wij de zondigen bijeenverzamelen en hun ogen zullen zonder licht zijn. (Surah Ta Ha: 102)

Met deze verschrikkelijke en vernederende verschijning zullen de ongelovigen uiterlijk onderscheiden worden van de gelovigen. Dit is het begin van het einde van deze groep mensen die oorlog voerde tegen de verzen van God, en arrogant bleven.

Er Bestaat geen Vriendschap, Verwantschap en Samenwerking

Op die dag zal een persoon het te druk hebben om zich zorgen over anderen te maken. Hij zal zelfs zijn eigen moeder, vader, echtgenote en kinderen verlaten. Door de intensiteit en ondenkbare verschrikking van de Dag der Wederopstanding, zal iedereen zich om zichzelf bekommeren of zijn eigen zaken. God beschrijft de Dag der Wederopstanding als volgt:

En wat weet gij er van wat de Dag des Oordeels is? Nogmaals, wat weet gij er van wat de Dag des Oordeels is? De Dag waarop een ziel iets vermag voor een andere ziel! Op die Dag berust het gebod alleen bij Allah. (Surah al-Infitar: 17-19)

Maar als de oorverdovende roep komt. De Dag waarop een man van zijn broeder vlucht. En van zijn moeder en zijn vader. En van zijn vrouw en zijn kinderen. Op die Dag zal een ieder een aangelegenheid hebben die hem bezig zal houden. (Surah ‘Abasa: 33-37)

En dus zullen de kostbaarste sociale banden van dit leven tot een einde komen. De verschrikking van die dag zullen alle hechte relaties en verwantschapen zinloos maken. Het enige kostbare ding dat overblijft, is het geloof:

En wanneer de bazuin wordt geblazen zal er die Dag geen verwantschap tussen hen bestaan, noch zal de een naar de ander vragen. Dan zullen zij slagen, wier schalen zwaar zijn. Doch zij, wier werken licht zijn - dit zijn degenen die hun ziel benadeelden - zullen in de hel vertoeven. (Surah al-Mu’minun: 101-103)

Relaties en familiebanden worden dusdanig verbroken, dat mensen hun zogenoemde geliefden zonen, echtgenotes, broers en zelfs al hun verwanten als losprijs willen geven voor hen eigen redding:

En een vriend zal een vriend niet vragen. Hoewel zij elkander kunnen zien. Op die Dag zal de schuldige zich gaarne van de straf willen vrijkopen door zijn kinderen. En zijn vrouw en zijn broeder. En zijn familieleden die hem een toevlucht waren. En allen die op aarde zijn, om zich te redden. Stellig niet! Waarlijk het is een laaiend Vuur. (Surah al-Ma’raij: 10-15)

Dit “aanbod” is eigenlijk een indicatie van de meedogenloze en ondankbare eigenschap van de ongelovigen die opduikt wanneer hun voordelen twijfelachtig zijn. Dit aanbod waarschuwt ook voor de nutteloosheid van dit leven. Vaak jaagt een persoon onbeduidende doelen na; een uitstekende baan, een mooi huis of een vrouw, en voor geld zal hij een hele leven lang willen werken. De Qur’an, informeert ons echter dat een persoon niet slechts een vrouw zou willen betalen, maar alle vrouwen van de wereld of alle mogelijke bezittingen zou geven om zijn eigen persoonlijke redding af te kopen. Dit zijn echter nutteloze pogingen. God is in essentie de eigenaar van alle bezittingen in de wereld. De redding aan de andere kant, bleef in het wereldse leven achter. Het is nu te laat en zoals beloofd, is het hellevuur al begonnen te branden.

Het bijeenbrengen van mensen om verantwoording af te leggen voor hun Daden

De Qur’an geeft de werkelijke betekenis van het leven aan:

(Zal worden gezegd) "O mens, gij moet ijverig naar uw Heer streven, dan zult gij Hem ontmoeten." (Surah al-Inshiqaq: 6)

Ongeacht wat we in de loop van ons leven doen, uiteindelijke zullen we voor God staan. Het ultieme doel van dit leven is om Zijn dienaar te zijn. De belangrijkste tijd is de Dag der Wederopstanding, wanneer we verantwoording zullen afleggen over ons levens. Iedere voorbijgaande dag brengt ons dichterbij dat punt in de tijd. Iedere voorbijgaand uur, minuut of zelfs seconde is een stap richting de dood, wederopstanding en het moment van rekenschap. Het leven stroomt zoals een zandloper in deze richting. Er is geen manier om de tijd te stoppen of terug te draaien. Alle mensen zullen dit pad volgen.

Voorwaar, hun terugkeer is tot Ons. Dan zullen Wij rekenschap van hen vragen. (Surah al-Ghashiyah: 25-26)

Er zijn vandaag de dag rond de 6 miljard mensen op de aarde. Dit getal opgeteld met het totaal aantal mensen die in het verleden ooit geleefd hebben, zal een denkbeeld geven van de menigte die zich op de Dag der Wederopstanding zal verzamelen. Alle mensen vanaf de Profeet Adam, de eerste mens op aarde, tot aan de laatste ongelovige die ooit in de wereld zal leven, zullen daar zijn. Deze horde mensen zullen een verbazingwekkend beeld weergeven. Tegelijkertijd zal het zeker zijn dat het een beangstigend zal zijn. De toestand van alle mensen in de aanwezigheid van God is in de Qur’an als volgt afgebeeld:

Op die Dag zullen zij de oproeper volgen, die recht op zijn doel afgaat; alle stemmen zullen voor de Barmhartige worden verzacht en gij zult een gedempt geluid gefluistere horen. Op die Dag zal voorspraak niet van nut zijn behalve van hem aan wie de Barmhartige verlof geeft en wiens woord Hem welgevallig is. Hij weet al hetgeen voor hen en al hetgeen achter hen is, maar zij kunnen het met hun kennis niet omvatten. Alle gezichten zullen zich verootmoedigen in tegenwoordigheid van de Levende, de Uitzichzelf - Bestaande. Voorzeker, hij die ongerechtigheid begaat zal verloren gaan. (Surah Ta Ha: 108-111)

Het moment van verantwoording afleggen, welke de ongelovigen hun gehele leven hebben genegeerd, terwijl de gelovigen er zich ijverig op hebben voorbereid, is gekomen. Een glorieuze locatie wordt voor deze grote rechtbank gecreëerd. Volgens de Qur’an, gebeurt het op die dag als volgt:

“zullen de hemelen uiteen splijten, zodat deze op die Dag zwak zullen zijn. En de engelen zullen op de zijden ervan staan. En op die Dag zullen acht engelen de troon van uw Heer boven zich houden.” (Surah al-Haqqah: 16-17)

De Dag waarop de Geest en de (andere) engelen in gelederen opgesteld staan, zullen zij niet spreken, met uitzondering van hem aan wie de Barmhartige het toestaat en die alleen zal spreken wat recht is. (Surah an-Naba’: 38)

De Heer der hemelen en aarde zal van Zijn dienaren verantwoording over hun daden eisen. Een bron van foltering, passend bij Zijn macht en glorie, zal aanwezig zijn. Een razend vuur brandt in de hel. God, die alles in zijn unieke vorm creëert, heeft voor de ongelovigen een perfecte marteling bereidt. Niemand kan het soort pijn toedienen die God op die dag zal geven. In de Qur’an verklaart God:

Neen, wanneer de aarde aan stukken wordt geschud. En uw Heer komt en de engelen in rijen gerangschikt zijn. Op die Dag zal de hel (hem) worden getoond; op die Dag zal de mens de vermaning willen volgen, maar hoe zal de vermaning hem kunnen baten? Hij zal zeggen: "o had ik (vroeger), voor dit leven iets verricht." Niemand straft zoals Hij op die Dag zal straffen. Noch boeit iemand zoals Hij zal boeien. (Surah al-Fajr: 21-26)

Als de mens faalt om zijn Schepper in de wereld te dienen en zich voor te bereiden op deze grote dag, dan zal hij aan een groot spijtgevoel lijden. Hij zal vurig wensen om tot stof te worden verminderd en vervolgens uit de dood herrezen te worden. Toch zal dit spijtgevoel niet baten. Integendeel, het zal een nieuwe bron van pijn worden en toegevoegd worden aan de foltering in de hel waaraan hij aan onderworpen zal worden.

HET BEKEND MAKEN VAN DE BOEKEN EN DE JUISTE WEEGSCHALEN

Nog voordat zij de kans te krijgen om bij te komen van de verbijstering van de wederopstanding wordt de mens door angst en droefheid gegrepen. Dit komt omdat hij voor God verantwoording over zijn daden gaat afleggen. Al zijn daden waarbij in hij zijn hele leven betrokken was en al zijn gedachten zullen worden onthuld. Geen klein detail wordt vergeten. Het volgende vers legt dat heel duidelijk uit:

"... Al zou het het gewicht van een mosterdzaadje zijn, en al zou het zich in een rots bevinden of in de hemelen of op aarde, God zal het zeker openbaar maken. Voorwaar, God is Aldoordringend, Alkennend. (Surah Luqman: 16)

Dit is het dichtstbijzijnde moment bij het paradijs en de hel. Mensen zullen zien wat zij voor hun eeuwig leven hadden voorbereid. Dit wordt in de Qur’an als volgt verhaald:

Op die Dag zullen de mensen in verschillende groepen te voorschijn komen opdat hun hun werken getoond zullen worden. Wie ter grootte van een atoom goed deed, zal dit aanschouwen. En wie ter grootte van een atoom kwaad deed, zal ook dat aanschouwen. (Surah az-Zalzalah: 6-8)

Zoals in de Qur’an genoemd wordt, zullen de ongelovigen hun boeken aan hun linkerkant ontvangen, terwijl de gelovigen hun boeken aan hun rechterkant zullen ontvangen. De ervaring van de mensen van de “rechterkant” is als volgt beschreven:

Dan zult gij worden bloot gelegd en geen uwer geheimen zal verborgen blijven. En hij, aan wie zijn boek in de rechter hand wordt gegeven, zal zeggen: "Komt, leest mijn boek. Voorzeker, ik wist dat ik mijn afrekening tegemoet moest gaan." Deze zal dan een heerlijk leven krijgen. In een verheven tuin. Waarvan het fruit gemakkeljik bereikbaar zal zijn. "Eet en drinkt smakelijk als loon voor hetgeen gij in vroeger dagen hebt gedaan." (Surah al-Haqqah: 18-24)

In tegenstelling tot het geluk en vreugde van de gelovigen, zullen de ongelovigen een acuut gevoel van onbehaaglijkheid hebben. Ze zouden willen sterven, zelfs willen verdwijnen. Hun wanhopige stemming wordt als volgt weergegeven:

Maar, hij wiens boek in de linker hand wordt gegeven, zal zeggen: "O was mijn boek mij maar niet gegeven! En had ik maar niet geweten wat mijn oordeel was! O, had de dood maar aan mij een einde gemaakt! Mijn rijkdom heeft mij niet gebaat. Mijn macht is van mij weg gegaan." (Surah al-Haqqah: 25-29)

Maar hij, wie het boek achter zijn rug wordt gegeven. Hij zal vernietiging wensen En een laaiend Vuur ingaan. Voorzeker, hij was bij de zijnen gelukkig. En dacht inderdaad dat hij nooit zou terugkeren. Ja! Voorzeker, zijn Heer kent hem goed. (Surah al-Inshiqaq: 10-15)

De daden die in de Boeken zijn opgenomen worden door rechtvaardige weegschalen gewogen. Vandaag wordt, in de aanwezigheid van God, niemand onrechtvaardig behandelt:

En Wij zullen weegschalen der gerechtigheid instellen op de Dag der Opstanding, zodat geen enkele ziel in enig opzicht onrecht zal worden aangedaan. En al was het slechts het gewicht van een mosterdzaadje, Wij zullen het naar voren brengen en Wij zijn voldoende als Rekenaar. (Surah an-Anbiya’: 47)

Iedere daad die begaan was in dit leven, zelfs een van kleine aard, wordt op de weegschaal geplaatst. De wijzer van deze weegschaal bepaalt of iemand naar de eeuwige bestraffing zal worden gezonden of naar het eeuwige geluk en zaligheid. Als de weegschaal met goede daden meer naar beneden drukt, wordt de veroordeelde persoon naar het paradijs gestuurd. Zo niet, dan is hij bestemd voor de hel. Niemand, geen kracht kan hem helpen:

Dan zal hij, wiens schalen zwaar zijn, een aangenaam leven genieten. Doch hij, wiens schalen licht zijn, zijn toevlucht zal Hawi'jah zijn. En gij weet niet, wat dit is. Het is een laaiend Vuur. (Surah al-Qari’ah: 6-11)

Dan zullen alle gecreëerde mensen sinds de creatie van de aarde één voor één verantwoording afleggen. Hier zullen de rangen en standen in de wereld geen betekenis meer hebben. Een president van een land of een gewoon persoon zijn beiden gelijk; ze worden door God hetzelfde behandeld. Hier zijn ze onderworpen aan zware ondervragingen, of ze wel of niet hun Schepper hebben gediend en Zijn bevelen hebben gehoorzaamd. Alle zondes, verdorven daden en innerlijke gedachtes van een ongelovige zullen worden onthuld:

Op de Dag waarop de geheimen zullen worden geopenbaard. Dan zal hij geen kracht en geen helper hebben. (Surah at-Tariq: 9-10)

Dit proces is gruwelijk voor degenen die niet volgens de wetten van God leefden, maar volgens hun eigen begeertes of verdraaide waarden, geloven en principes van hun maatschappijen leefden. In het volgende vers geeft God een beschouwing van deze grote dag:

En wanneer er over het gedode kind (verantwoording) zal worden gevraagd. Voor welke misdaad het gedood werd. En wanneer geschriften worden verspreid. En wanneer de Hemel wordt opengelegd. En wanneer de hel wordt ontstoken. En wanneer het paradijs nabij wordt gebracht, dan zal ieder ziel weten wat zij heeft voorbereid. (Surah at-Takwir: 8-14)

De dienaar heeft geen kans om in de aanwezigheid van God te ontkennen waar hij mee bezig was. Al zijn daden, goed en verdorven, worden onthuld. Zelfs al zou hij maar iets ontkennen, dan zijn er getuigen die de waarheid vertellen. Mensen die hem in de loop van zijn leven meemaakten, worden ook naar voren gebracht om te getuigen:

En de aarde zal door het licht van haar Heer schitteren, en het Boek zal nedergelegd worden en de profeten en de getuigen zullen worden gebracht en er zal tussen hen met rechtvaardigheid geoordeeld worden en hun zal geen onrecht worden aangedaan. (Surah az-Zumar: 69)

In de loop van het afleggen van verantwoording, zijn er onverwachte getuigen die op de ongelovigen wachten. De gehoorzintuigen en de gezichtszintuigen, evenals de mensenhuiden worden begiftigd met spraak door de Wil van God en getuigen tegen hen. Het verraad van zelfs iemands eigen orgaan, waarvan iemand aannam dat het bij hemzelf zou horen voor een mensenleven, voegt toe aan de depressie waar men op die dag aan zal lijden. God beschrijft die dag als volgt:

Op de dag waarop Allah's vijanden, in groepen verdeeld naar het Vuur zullen worden gebracht. Tot zij het bereiken, zullen hun oren, ogen en huiden tegen hen getuigenis afleggen over wat zij plachten te doen. En zij zullen tot hun huiden zeggen: "Waarom getuigt gij tegen ons?" Deze zullen antwoorden: "Allah Die alles heeft doen spreken - deed ook ons spreken. En Hij is het Die u de eerste keer schiep en gij zijt tot Hem teruggebracht. Gij waart niet in staat u te verschuilen, opdat uw oren, uw ogen en uw huiden geen getuigenis tegen u zouden afleggen, maar gij dacht, dat Allah onbekend was met het geen gij deedt. En deze gedachte van u, die gij over uw Heer koesterdet, heeft u tot verderf gebracht, daarom behoort gii tot de verliezers. Indien zij nu volharden, is het Vuur hun tehuis; en als zij om verontschuldiging vragen, behoren zij niet tot hen aan wie deze wordt verleend. (Surah Fussilat: 19-24)

De ongelovigen dragen de grote schuld van opstandigheid tegen de Schepper, Die hen schiep en het leven voor hen mogelijk maakte. Dat is waarom zij zichzelf op de Dag der Wederopstanding zelfs niet mogen verdedigen. Er wordt geen gelegenheid aan hen gegeven om hun verdediging te uiten, ondanks het feit dat in de wereld aan beruchtste misdadiger dit recht verleend wordt. Vernederd en wanhopig moeten zij dus het oordeel afwachten:

Wee op die Dag degenen die loochenen! Dit is een Dag waarop zij (de schuldigen) niet mogen spreken. Noch zal hun worden toegestaan verontschuldigingen aan te bieden. Wee op die Dag degenen die loochenen. Dit is de Dag der beslissing; Wij hebben u en degenen die vroeger leefden bijeengebracht. Indien gij nu enig plan hebt gebruikt het dan tegen Mij. Wee op die Dag degenen die loochenen! (Surah al-Mursalat: 34-40)

Die dag zal de ongelovige een innerlijke afschuw voor zijn eigen daden en voor zichzelf voelen. God’s gevoel van afkeer zal echter intenser zijn:

De ongelovigen zullen worden toegesproken: "Het misnoegen van God was groter dan uw eigen misnoegen toen gij tot het geloof werd geroepen doch gij dit verwierpt." (Surah al-Mu’min: 10)

De toorn van God onder de ogen komend, valt de ongelovige in een staat van diepgaande hopeloosheid en verdriet. Hij schaamt zich en wenst dat hij nooit uit de dood was opgestaan. Hij wenst dat de dood voor altijd een einde aan zijn leven had gemaakt. Hij realiseert zich dat de dood niet een einde, maar slechts een begin is. En er is geen andere dood dan deze. Hun gemoedstoestand wordt dus als volgt uitgedrukt:

De ongelovigen zullen dikwijls wensen, dat zij Moslims waren. (Surah al-Hijr: 2)

In tegenstelling tot dit zal de manier hoe de gelovigen verantwoording moeten afleggen, vrij gemakkelijk zijn. Na zijn verantwoording te hebben afgelegd, zal de gelovige in eeuwige zaligheid verblijven. Per slot van rekening heeft hij volgens de regels geleefd, zoals die door zijn Schepper bepaald zijn en zijn, en zijn zondes vergeven door God, de Genadige. Hij verkrijgt dus het paradijs, een plaats gevuld met God’s grenzeloze gunsten en wordt ver van het hellevuur gehouden.

(Zal worden gezegd) "O mens, gij moet ijverig naar uw Heer streven, dan zult gij Hem ontmoeten." Wat hem betreft, wie het boek in zijn rechter hand wordt gegeven. Hij zal waarlijk een gemakkelijke rekening krijgen. En zal tot de zijnen in vreugde terugkeren. (Surah al-Inshiqaq: 6-9)

De Wanhopigheid van de Ongelovigen

Op die dag heeft de ongelovige de neiging om gehoor aan alle bevelen te geven, maar toch faalt hij om dit te doen. Dat komt omdat hij niet langer de energie heeft om dit te bewerkstellingen. Wanneer hij wordt geroepen om zich neer te buigen, wilt hij dit doen. Hij kan echter zelfs hierin niet slagen. Net zoals iemand die een slechte droom heeft, die wilt schreeuwen maar hij kan het niet. Hij kan noch hij zijn benen noch of handen bewegen. Angst, afgrijzing en wanhoop doen hem bijna verlammen:

Op de Dag, waarop men beangstigd wordt, zullen zij geroepen worden te prostreren, maar zij zullen dat niet kunnen doen. Hun ogen zullen terneergeslagen zijn en vernedering zal hen overvallen, want zij werden tot het prostraat Sadjdah geroepen toen hun niets ontbrak (en zij deden het niet). (Surah al-Qalam: 42-43)

Het verzoek aan de ongelovigen om zichzelf neer te buigen heeft een doel: om de spijt en het verdriet te vermeerderen, dat hij het verzoek niet heeft ingewilligd toen hij in de wereld was en om hem eraan te herinneren dat deze ongehoorzaamheid, waar waarschijnlijk niet voor wordt gecompenseerd, een bron zal zijn van eeuwige bedroefdheid en hopeloosheid. Het is reeds bekend bij God dat de ongelovige niet in staat is om zichzelf neer te buigen. Het is alleen wanneer God het wil, dat het onmogelijk is om zichzelf neer te buigen, te aanbidden en om een dienaar voor Hem te zijn. Op dezelfde manier worden de gelovigen vereerd met geloof, alleen door God’s wil en gunst.

De Qur’an informeert ons over hoe de gelovigen en de ongelovigen er op die dag uit zullen zien. Het innerlijke geluk van de gelovigen is op hun gezichten te zien; hun ogen glinsteren. De ongelovigen realiseren zich hoe ondankbaar en onverstandig zij zichzelf hebben behandeld en wachten op de bestraffing waaraan zij onderworpen zullen worden. In tegenstelling tot de gelukkige uitdrukkingen op de gezichten van de gelovigen, zijn de gezichten van de ongelovigen dof en somber.

Neen, maar gij (mensen) hebt dit leven lief. En gij geeft het Hiernamaals prijs. Op die Dag zullen sommige gezichten verlicht zijn. Opziende naar hun Heer; En andere gezichten zullen op die Dag somber zijn. Wetende dat een vreselijke ramp hen spoedig zal overkomen. (Surah al-Qiyamah: 20-25)

De Hel zien

Er wordt algemeen aangenomen dat alleen de ongelovigen de hel kunnen zien. Dit is echter slechts gedeeltelijk waar. God laat ons in Surah Maryam weten dat alle mensen, zowel de gelovigen als de ongelovigen, zich rondom de hel op hun knieën zullen verzamelen.

En de mens zegt: "Zal ik wanneer ik dood ben, dan tot leven worden terug gebracht?" Herinnert de mens zich dan niet dat Wij hem voorheen hebben geschapen toen hij nog niets was? En bij uw Heer, Wij zullen hen en de duivelen zeker verzamelen: dan zullen Wij hen op de knieën rondom de hel plaatsen. Dan zullen Wij zeker uit elke groep diegenen onder hen uitkiezen die het opstandigst waren tegen de Weldadige. En voorzeker, Wij weten het best wie onder hen het meest verdienen daarin te branden. Er is niemand onder u of hij zal er toe komen - dit is een door uw Heer vastgesteld besluit. Dan zullen Wij de rechtvaardigen redden en de bozen op hun knieën daarin achterlaten. (Surah Maryam: 66-72)

Zoals we uit de bovenstaande verzen kunnen zien, zullen de mensen op de Dag der Wederopstanding rondom de hel op hun knieën worden verzameld. Zowel de gelovigen als de ongelovigen zullen gezamenlijk het afschuwelijke lawaai en razen van het vuur horen en de verbluffende beelden waarnemen. De gelovigen worden echter na een bepaalde tijd gered en de ongelovigen op hun knieën worden achtergelaten. Dan worden zij in het hellevuur geworpen.

Een beter begrip van Gods woede hebben en Hem dankbaar zijn, kan worden beschouwd als een van de doelstellingen van de aanwezigheid van de gelovigen onder de menigte rondom de hel. Een gelovige die er getuige van is hoe de hel eruit ziet, begrijpt wat voor een grote gunst het geloof die hem geschonken is, is. Omdat de hel een vreselijke plaats is, betekent zelfs gered worden van de bestraffing een grote zaligheid voor de mens. Door de hel waar te nemen kunnen de gelovigen vergelijkingen maken en dus het paradijs, een plaats van zegeningen waar hij tot in de eeuwigheid zal wonen, beter waarderen. Zelfs in de wereld is de grootste gunst het van pijn gered worden. Bijvoorbeeld, iemand die het gevaar onder ogen ziet om op een berg bevroren te raken, raakt verheugt wanneer hij een oude hut met een open haard vindt. Hij neemt deze hut bijna waar als luxe hotelkamer. Voor iemand die dagen niks gegeten heeft is een brood een feest. Het einde van pijn is een niet te boven gaande reden van vreugde, geluk, vrede en dankbaarheid.

Een gelovige die de hel van zeer nabij ziet en hiervan gered wordt, verkrijgt deze soort zaligheid. Door bovendien met het paradijs beloond te worden, doet de gelovige het “succes” bereiken zoals in de Qur’an genoemd is. Na de grootste marteling in de hel gezien te hebben, begrijpt de gelovige de waarde van het paradijs, welke zal overvloeien met zaligheden, heel goed. Voor de rest van zijn eeuwig leven vergeet hij nooit hoe de hel eruit ziet en neemt vanaf dan een groter genoegen in het paradijs. Op de Dag des Oordeels horen mensen de volgende woorden van degenen die de gelovigen en ongelovigen aan hun gezichten herkennen:

En er zal een scheiding tussen beiden zijn; en er zullen op de verheven plaatsen mannen zijn die allen aan hun merktekenen herkennen. En zij zullen tot de bewoners van het paradijs roepen: "Vrede zij over u.'' Dezen zullen het paradijs nog niet zijn binnengegaan, maar zij hopen het. En wanneer hun ogen naar de bewoners van het Vuur zijn gericht, zullen zij zeggen: "Onze Heer, plaats ons niet onder het onrechtvaardige volk." En de bewoners van de verheven plaatsen zullen tot de mensen die zij aan hun merktekenen herkennen roepen: "Uw aantal, noch datgene waarover gij hoogmoedig waart, heeft u kunnen helpen." Zijn dezen het aangaande welke gij hebt gezworen dat Allah hun geen barmhartigheid zou schenken? "Gaat het paradijs binnen, er zal geen vrees over u komen, noch zult gij treuren," (Surah al-A’raf: 46-49)

Dit is de tijd waarin gelovigen “de beste der schepselen zijn”, (Surah al-Bayyinah: 7) en ongelovigen “de slechtste der schepselen zijn” (Surah al-Bayyinah: 6) en zij van elkaar worden gescheiden. Deze dag is in de Qur’an als volgt omschreven:

En als de gezanten verzameld zullen worden. Tot welke Dag is dit einde uitgesteld? Tot de Dag der beslissing. En wat weet gij ervan wat de Dag der beslissing is? Wee op die Dag, degenen die loochenen. Hebben Wij de vroegere (ongelovigen) niet vernietigd? Wij zullen daarom die van latere tijden hen doen volgen. Zo behandelen Wij de schuldigen. Wee op die Dag degenen die loochenen! (Surah al-Mursalat: 11-19)

De Dag des Oordeels begint met de dood en gaat verder met de wederopstanding en het afleggen van verantwoording, en eindigt wanneer de mensen naar hun eeuwige verblijfplaatsen worden gestuurd. In Surah Qaaf wordt de reis die gelovigen en ongelovigen naar hun echte verblijfplaatsen afleggen als volgt verhaald:

En de bezwijming des doods komt waarlijk. "Dit is hetgeen gij wildet ontvrluchten." En er zal op de bazuin worden geblazen. "Dit is de Dag der Bedreiging." En iedere ziel zal tezamen komen met een geleider en een getuige. Er zal worden gezegd: "Gij waart hieromtrent achteloos. Nu hebben Wij uw sluier van u weggenomen en uw oog ziet deze Dag scherp." En zijn metgezel zal zeggen: "Dit is hetgeen bij mij gereed is." "Werpt, werpt in de hel elke ondankbare vijand. “Die het goede belette, de overtreder, de twijfelaar. "Die een andere God naast Allah oprichtte, doet hem de strenge marteling ondergaan." Zijn metgezel zal zeggen: "O, onze Heer, ik maakte hem niet opstandig maar hij was te ver afgedwaald." God zal antwoorden: "Redetwist niet in Mijn tegenwoordigheid, terwijl Ik u de waarschuwing vooraf heb gezonden. Het vonnis door Mij geveld kan niet worden veranderd en Ik ben in het geheel niet onrechtvaardig jegens Mijn dienaren." Op die Dag zullen Wij tot de hel zeggen: "Zijt gij gevuld?" En zij zal antwoorden: "Is er nog iets?" En de Hemel zal dicht bij de rechtvaardigen worden gebracht en niet ver verwijderd. Dit is hetgeen was beloofd voor een ieder die zich bekeerde en die waakzaam was. Die de Barmhartige in het verborgene vreesde en met een berouwvol hart tot Hem kwam. Gaat hier in vrede binnen. Dit is de Dag der Eeuwigheid. (Surah Qaaf: 19-34)