|
HET WARE GEZICHT VAN DEGENEN, DIE IN DE NAAM VAN HET GELOOF TERREURACTIES
PLEGEN
De besproken voorbeelden
laten zien dat het organiseren van terreuracties tegen onschuldige mensen
volkomen tegen de Islam indruist en dat het onwaarschijnlijk is dat een
moslim zo'n misdaad kan uitvoeren. In tegendeel moslims zijn er verantwoordelijk
voor om deze mensen te stoppen, "onheil uit de wereld" te verwijderen
en vrede en veiligheid te brengen voor de gehele mensheid in de wereld.
Het is niet mogelijk om te spreken over "christelijke terreur", "joodse
terreur" of "islamitische terreur". Wanneer we de achtergrond van de daders
die zulke daden verrichten nader onderzoeken, komt naar voren dat dit
terrorisme niet een religieuze, maar een sociaal fenomeen is.
Kruisvaarders: barbaren die hun eigen religie hebben verloochend
De ware boodschap van een religie of geloofsovertuiging kan vele malen
door haar eigen aanhang vertekend worden. De kruisvaarders, wiens periode
een donker tijdperk van de christelijke geschiedenis vormt, is een voorbeeld
van dit soort vertekening.
De kruisvaarders waren Europese christenen
die tegen het einde van de 11de eeuw begonnen met het ondernemen van militaire
expedities, om het Heilige Land (Palestina en omgeving) van de moslims
terug te veroveren. Ze begonnen aan hun expeditie met een zogenaamde religieus doel, maar verwoestten toch elk stuk land dat ze betraden en verspreidden overal angst en verschrikking. Tijdens hun tocht voerden ze massa-executies uit onder de burgers en plunderden vele dorpen en steden. De verovering van Jeruzalem, waar moslims, joden en christenen leefden onder islamitisch regime, werd de scène van een immens bloedvergieten. Genadeloos vermoordden ze alle moslims en joden in de stad.
Onder de islamitische heerschappij leefden de moslims, joden en orthodoxe christenen vredig met elkaar in Jeruzalem. Toen de Kruisvaarders Jeruzalem bezetten (zie boven) pleegden ze vreselijke slachtpartijen. Ze gingen verder met hun opmars naar andere steden en gingen ook daar door met hun plunderingen en moorden. |
In de woorden van een historicus, "Ze vermoordden alle Arabieren en Turken
die ze vonden…man of vrouw."16 Eén van
de kruisvaarders, Raymond of Aguiles, schepte op met deze gewelddadigheid:
Fantastische aanzichten waren te zien. Sommige van onze mannen (en dit waren de meer genadevolle) onthoofdden hun vijanden; anderen schoten met pijlen, zodat ze van de toren afvielen; anderen martelden ze langer door ze levend in de vlammen te werpen. Bergen vol met hoofden, handen en voeten waren te zien in de stad. Het was moeilijk om te lopen zonder te struikelen over de ledematen. Maar dit was gering in vergelijking met wat zich afspeelde in de Tempel van Salomo, een plaats waar religieuze litanieën voorgedragen werden…in de Tempel van Salomo kwam het bloed tot aan de knieën en beugels van de ruiters( en beugel).17
In twee dagen vermoordden de kruisvaarders ongeveer 40.000 moslims op
barbaarse wijze zoals werd beschreven.18
De barbaarsheid van de kruisvaarders was zo extreem, dat ze tijdens de
4de Kruistocht Constantinopel (huidige Istanbul) plunderden, een christelijke
stad, en goud stalen van de kerken.
Natuurlijk druiste deze barbaarsheid volkomen in tegen de christelijke
doctrine. Christelijkheid, in het woorden van de bijbel is een "boodschap
van liefde". In de gospel volgens Mattheus wordt bericht, dat Jezus tegen
zijn volgelingen het volgende zei: "…Hebt uw vijanden lief; zegent
ze, die u vervloeken; doet wel degenen, die u haten; en bidt voor degenen,
die u geweld aandoen, en die u vervolgen." (Mattheus 5:44). In het
gospel volgens Lukas wordt bericht dat Jezus "Degene, die u aan de wang
slaat, biedt ook de andere..(Lukas 6:29) zei. In geen enkel gedeelte
van het gospel is er een verwijzing naar de rechtvaardiging van geweld;
dus is het vermoorden van onschuldige mensen ondenkbaar. Men kan het concept
"het vermoorden van onschuldigen" in de Bijbel vinden; maar alleen in
de poging van Koning Herodes om Jezus te vermoorden toen hij een baby was.
Als het Christendom een religie is dat gebaseerd is op liefde en voor gewelddadigheden geen plaats heeft, hoe konden de christelijke kruisvaarders dan één van de meest gewelddadige gruwelheden in de geschiedenis begaan? De reden hiervoor is dat de kruisvaarders voornamelijk uit onwetende mensen bestond, die beter als gepeupel omschreven kan worden. Deze massa, die bijna niets van hun religie afwist, die bijna nooit in hun leven de bijbel had gelezen of gezien, en die (grotendeels niet bewust)meestal niet op de hoogte was van de morele waarden van de Bijbel, was verleid tot barbaarsheid, onder de propaganda van de slogans, die deze brutaliteiten als "Gods Wil" presenteerden.
Op 12 september 1204, marcheerden de Kruisvaarders naar Constantinopel, die destijds onder het christelijke bewind was. In hun plunderingen in de stad gingen ze zover, dat ze zelfs goud uit de kerken roofden. |
Het is het waard om te vermelden dat in die periode, de Oosterse Kerk -bijvoorbeeld de mensen van Byzantium- die in cultureel opzicht ver van de Westerse christenen waren, in grotere mate de menselijke waarden in stand hielden. Zowel (als) voor als (en) na de veroveringen van de kruisvaarders, slaagden de orthodoxe christenen erin om met de moslims samen te leven. Terry Jones, de BBC commentator, verklaarde dat het geciviliseerde leven opnieuw begon met de terugtrekking van de kruisvaarders uit het Midden-Oosten en de leden van de drie monotheïstische religiën terugkeerden tot een vriendelijke coëxistentie."19
Het voorbeeld van de kruisvaarders wijst op een algemeen fenomeen; hoe meer onwetend, intellectueel onderontwikkeld de aanhangers van een ideologie zijn, hoe eerder ze neigen naar geweld. Dit geldt ook voor de ideologieën die niets met religie te maken hebben. Alle communistische bewegingen in de wereld neigen naar geweld. De meest barbaarse en bloeddorstigste van hen waren de Rode Khmers in Cambodja. Dit was zo omdat zij de meest onwetenden waren onder de communisten.
Het "Bedoeïense karakter" in de Koran
In de periode van de Profeet Mohammed (vzmh), bestonden er twee sociale
structuren in Arabië. De stadsbewoners en de Bedoeïenen (woestijn
Arabieren). In de Arabische steden heerste een ontwikkelde civilisatie.
Handelsbetrekkingen verbonden de steden met de buitenwereld, wat tot de
cultivering van "goede manieren" onder de Arabische stadsbewoners bijdroeg.
Ze hadden verfijnde esthetische waarden, en genoten literatuur en in het
bijzonder poëzie. Woestijn Arabieren aan de andere kant, waren nomadenstammen
die leefden in de woestijn en die een zeer elementaire cultuur hadden. Onbewust
van de kunst en literatuur, ontwikkelden ze een ruw karakter.
De Islam was ontstaan en ontwikkeld onder de burgers van Mekka, de meest
populaire stad in het schiereiland. Toen de Islam zich verspreidde naar
de rest van het schiereiland, accepteerden de stammen de Islam stapsgewijs.
Onder deze stammen bevonden zich ook de woestijn Arabieren, die enigszins
problematisch waren: Hun zwakke intellectuele en culturele achtergrond
was niet genoeg om de diepte en de nobele geest van de Islam te begrijpen.
Dit wordt in het volgende vers gezegd: De woestijn-Arabieren zijn de hardnekkigsten in ongeloof en huichelarij
en het meest geneigd de geboden, die Allah tot Zijn boodschapper heeft
nedergezonden niet na te komen. Allah is Alwetend, Alwijs. (Koran 9:97)
De woestijn Arabieren, dat wil zeggen de rondtrekkende sociale groepen die de "hardnekkigsten in ongeloof en huichelarij" waren en neigend (hun onwetendheid daartoe neigde), om geen gehoor te geven aan Gods geboden (buiten beschouwing te laten), werden een deel van de islamitische wereld in de tijd van de Profeet (vzmh). Maar in latere perioden werden ze een bron van problemen in de islamitische wereld. De sekte "Kharijis" genaamd, die onder de nomaden opdook, was een voorbeeld hiervan. Het voornaamste kenmerk van deze perverse sekte (hun aanhangers werden "Kharijis" genoemd, de "rebellen", omdat ze afweken van de soennieten, de overgrote meerderheid van de moslims), was hun wilde en fanatieke aard. De "Kharijis" die weinig begrepen van de essentie van de Islam of van de deugden en waarden van de Koran, voerden oorlog tegen alle andere moslims en rechtvaardigden deze oorlog met sommige verzen van de Koran, waaruit ze verkeerde interpretaties maakten. Ze voerden ook "terreuracties" uit. Ali, die één van de naaste vertrouwelingen van de Profeet (vzmh) was en die werd omschreven als de "deur naar de stad van kennis", was vermoord door een Kharijiet.
In latere perioden kwamen de "hashasis", een andere wrede organisatie. Dit was een "terroristische organisatie," die bestond uit onwetende en fanatieke militanten (en) die zich door het gebrek aan begrip van het wezen van de Islam lieten beïnvloeden door simpele slogans en beloften.
Met andere woorden, net zoals de kruisvaarders de christelijkheid vertekenden en verkeerd interpreteerden, legden sommige geperverteerde groepen, die in de islamitische wereld opdoken, de Islam verkeerd uit en begingen ze misdaden. Wat de (tussen de) religieuze sekten en de kruisvaarders gemeen hadden, was hun "Bedoeiense karakter". Dat wil zeggen; dat ze onwetend, onverfijnd en ongeciviliseerd waren en het onbrak hun aan het ware begrip van hun religie. De gewelddadigheden die ze begingen, waren eerder het gevolg van dit onbegrip, dan van de leer van de religie, die ze onterecht vertegenwoordigden.
|
Een terrorist kent geen mededogen- zijn enigste doel is vernietiging
De grondlegger van het Russische Anarchisme, Michael Bakunin en zijn leerling Nechajev definiëren de ideale terrorist als volgt:
De ideale terrorist is iemand die zich distantieert van de zogenaamde geciviliseerde wereld, met al zijn wetten, moreel en gebruiken. Hij kent maar één wetenschap...de wetenschap van vernietiging.(Artikel in het nieuwsblad The Alarm: Bakunin's Ground-Work for the Social Revolution" 26 december 1885, p. 8)
Uit de woorden van Bakunin en Nechajev wordt duidelijk dat terroristen mensen zijn die hun betrekkingen met iedere materiele en spirituele institutie afbreken door alle morele waarden af te wijzen. Ze zien namelijk de instituties als een hindernis in de verwezenlijking van hun plannen. Bakunin verklaart verder: Dag en nacht heeft hij (een revolutionist) één gedachte, één doel: De genadeloze vernietiging; terwijl hij koelbloedig en zonder rust zijn doel volgt. Hij moet ten alle tijde bereid zijn te sterven en diegenen eigenhandig vermoorden die hem in zijn doel belemmeren. In zijn "Ground-Work for the Social Revolution" is er een omschrijving gegeven, wat voor persoon een terrorist moet zijn:
Michael Bakunin |
Hard zoals hij voor zichzelf is, moet hij ook hard voor anderen zijn. Ieder zwak gevoel van verwantschap, vriendschap, liefde en dankbaarheid moeten onderdrukt worden door de enige koude passie voor het werk van de revolutie.
Deze woorden onthullen het duistere gezicht van het terrorisme en laten zien dat het totaal tegenstrijdig is met de Islam, een religie dat is gebaseerd op vrede, tolerantie en liefde. In het volgende vers openbaart God, dat vrede de enige redding van de mensheid is en dat het volgen van het tegendeel -oorlog en conflict- de voetstappen van de duivel volgen betekent:
O gij die gelooft, komt in volledige overgave en volgt de voetstappen van Satan niet; hij is voorzeker uw verklaarde vijand (Koran 2: 208)
|
|
De massapsychologie van het terrorisme
Een ander belangrijke karakteristiek van de terroristen is dat ze collectiefgezind handelen. In deze gezindheid worden individuele ideeën en persoonlijke keuzes genegeerd, doordat iedereen op één gemeenschappelijk doel gericht is. Degenen die handelen in deze collectieve gezindheid, kunnen dingen doen die ze niet zouden doen, wanneer ze bij volle zinnen waren, en plegen daden zonder hun eigen wil en bewustzijn te gebruiken. In vele landen laten terroristische groeperingen, die bestaan uit een paar onintelligente en ongeschoolde mensen, zich opzwepen door massamanifestaties en propagandaleuzen, en raken betrokken in gewelddadigheden in het openbaar, zonder bewust te zijn wat ze doen en waarom ze het doen. In een handomdraai kunnen zulke mensen moordenaars of zelfs terroristen worden, die in staat zijn onmenselijke wreedheden te begaan. Een persoon kan stil en kalm zijn wanneer hij alleen is, maar wanneer hij deel uitmaakt van een terroristische groep, kan hij in staat om zomaar brand te stichten en omstanders zonder reden aan te vallen. Deze individuen vallen te offer aan dusdanige dwangvoorstellingen, dat ze zelfs bereid zijn hun leven voor de zaak op te offeren. De meerderheid van degenen die deelnemen aan terreurdaden hebben vaak een zwakke wil en geweten en worden als een schaap door massapsychologie beïnvloed. Verstand en beoordelingsvermogen worden vervangen door extreem en extravagant emotionalisme en een aanleg voor geweld en agressie. Zulke mensen kunnen makkelijk geprovoceerd worden, zijn intolerant en kennen geen grenzen en wetten. De vergissing van deze massapsychologie wordt in de Koran geopenbaard, waarin wordt gezegd dat mensen moeten handelen volgens hun eigen wil en intelligentie: En volgt niet datgene waarvan gij geen kennis bezit. Voorwaar, het oor, oog en het hart - al deze zullen worden ondervraagd. (Koran 17:36)
|
Eén van de bronnen van het terrorisme: "Derde Wereld" fanatisme
Deze voorbeelden uit de geschiedenis kunnen ons helpen om het hedendaagse fenomeen, de zgn. "Islamitische terreur" beter te begrijpen, die tegenwoordig op de top van internationale agenda staat. Dit is omdat degenen die terroristische daden beramen, uitvoeren en steunen in naam van de Islam, een kleine minderheid vertegenwoordigen in de islamitische wereld, en die (niet veel weg hebben van het)uit het specifiek "karakter van bedoeïenen" ontsproten zijn en niet uit de Islam zelf. De essentie van de Islam niet begrijpend, een religie van vrede en rechtvaardigheid, hebben ze het tot een werktuig voor barbaarsheid gemaakt, wat slechts enkel en alleen een resultaat van hun eigen sociale en culturele structuur is. De oorsprong van deze barbaarsheid, dat men zeer goed als "fanatisme van onderontwikkeling" of "Derde Wereld fanatisme" betitelen kan, is een geestelijke en intellectuele verstandsverbijstering van mensen, die geen liefde voor hun medemens hebben.
Het is een feit dat, in de laatste paar eeuwen, moslims in alle hoeken van de islamitische wereld hebben blootgestaan aan geweld en onderdrukking door Westerse krachten en hun bondgenoten. De kolonistische Europese staten, het door het Westen gesteunde fascistische regime en kolonisten (zoals Israël), hebben veel leed veroorzaakt bij moslims. Voor moslims is dit een situatie die ten navolge van de richtlijnen van de Koran beantwoord moet worden. In geen enkel deel van de Koran beveelt God de gelovigen om geweld met geweld te beantwoorden. In tegendeel, God beveelt de moslims om kwaad met goed te beantwoorden: Het goede en kwade zijn niet gelijk. Daarom beantwoord het kwade met (door) (hetgeen best)wat beter is. Dan ziet, degene met wie gij vijandschap hebt, hij zal als uw boezemvriend worden. (Koran 41:34)
Er is geen twijfel dat het het recht van de moslims is te reageren op
gewelddadigheden. Maar deze reacties moeten niet in blinde haat en onrechtmatige
vijandschap geschieden: En laat de vijandschap van een volk, omdat zij u de toegang
tot de heilige Moskee verhinderen, u niet tot geweld aansporen. En helpt
elkander in deugdzaamheid en vroomheid. (Koran 5:2)
Hierdoor is het uitvoeren van terroristische daden tegen onschuldige
mensen of andere naties onder het mom van "het vertegenwoordigen van onschuldige
naties", in geen geval verenigbaar met de Islam.
Een ander punt, dat noemenswaardig is, is dat niet alle Westerse naties en gemeenschappen verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor het hiervoor besproken geweld en de onderdrukking van moslims. In werkelijkheid zijn het de materialistische - atheïstische filosofieën en ideologieën, die in de 19de eeuw overheersten, verantwoordelijk voor de betreurenswaardige
situatie. Het Europese kolonialisme is geen product van het Christendom.
In tegendeel, het waren antireligieuze bewegingen, die de waarden van
het Christendom verloochenden, wat tot kolonialisme voerde. De wortels
van de grootste misdaden van de 19de eeuw liggen in de sociaal -darwinistische
Ideologie. In de hedendaagse Westerse wereld is er naast een cultuur,
die in het algemeen door vreedzame elementen beheerst wordt, wat vanuit
de christelijk moraal afstamt, nog steeds een wrede, boosaardige en negatieve
invloed. Eigenlijk bestaat het hoofdconflict niet tussen het Westen en de
Islam, maar tussen de religieus gezinde mensen van het Westen en de moslims
in de wereld aan de ene kant, en de mensen die tegen de religie zijn (materialisten,
atheïsten, darwinisten etc.) aan de andere kant.
Een andere indicatie dat het "Derde Wereld fanatisme" niks met de Islam
te maken heeft, is dat recentelijk dit fanatisme geïdentificeerd
is met de communistische ideologie. Zoals bekend, soortgelijke antiwesterse terreurdaden waren uitgevoerd in de jaren '60 en '70 door Sovjet gesteunde communistische organisaties. Toen de communistische ideologie haar invloed kwijtraakte, hebben sommige van de sociale structuren die communistische bewegingen hadden doen ontstaan, hun aandacht op de Islam gevestigd om deze te misbruiken. De misdaden die onder de dekmantel van de religie gepleegd worden, en die door de inlijving van enige islamitische concepten en symbolen in de vroegere communistische retoriek geformuleerd wordt, druist volledig in tegen de morele waarden, die het wezen van de Islam laten zien. Een laatste opmerking over deze kwestie is dat de Islam niet speciaal voor een bepaald land of geografisch gebied is. In tegenstelling tot de westerse perceptie, is de Islam niet een "oosterse cultuur". De Islam is de laatste, aan de mensheid geopenbaarde religie, als een gids naar het ware pad voor de gehele mensheid. Het is de taak van de moslims (zijn er verantwoordelijk voor), de ware religie waarin ze geloven, door te geven aan alle mensen in alle naties en culturen en ze nader tot de Islam te brengen.
(Als gevolg hiervan is er een unieke) De enige oplossing tegen mensen die in de naam van God terreur uitoefenen, onderdrukkende regimes vormen en deze wereld in een verschrikkelijke levensruimte veranderen i.p.v. het (meer) mooier te maken is door de moraal van de Islam te onthullen en uit te leggen zodat het begrepen en beleefd kan worden door de massa.
|
Eén van de methoden van de terroristen is om angst en paniek (uit) te zaaien in de gemeenschap
Een hoofdkenmerk van het terrorisme is dat het zijn doelwitten onwillekeurig selecteert. Het feit dat het zijn doelwitten onwillekeurig selecteert is een belangrijke reden voor de verspreiding van angst omdat niemand veilig is. Wanneer mensen weten dat zij mogelijk het doelwit zijn zonder reden, zal niemand zich veilig voelen voor deze terroristen. Er is niets wat een mogelijk doelwit kan doen om zichzelf te beschermen, aangezien de terroristen handelen volgens hun eigen regels in een tijd en plaats van hun eigen keuze. Dus terreurdaden in de gemeenschap zijn sporadisch en onvoorspelbaar.
 
Terroristische organisaties vallen hun doelen onwillekeurig aan, wat betekent dat onschuldige en weerloze individuen worden vermoord of verwond. Een typisch voorbeeld daarvan was de zenuwgasaanval in de metro van Tokio op 20 maart 1995. |
|
De vergissing van het radicalisme
Samen met het concept van terreur moeten we ook het fenomeen van het
radicalisme bestuderen.
Radicalisme betekent om plotselinge, revolutionaire, destructieve veranderingen
in een omgeving te steunen en tot het behalen hiervan een strikte en compromisloze
handelingswijze te hanteren. Radicalen kenmerken zich door hun begeerte
naar revolutionaire veranderingen en hun onbuigzame en meestal agressieve
houding.
Zoals in elk ander levensgebied is voor moslims ook hier de Koran de richtlijn. Wanneer wij het radicalisme in het licht van de Koran beschouwen, zien wij, dat hij niets met het gedragsmodel gemeen heeft, welke God de moslims heeft bevolen. Als God een gelovige in de Koran beschrijft, beeldt Hij hem als een liefdevolle, zachtaardige persoon, die conflicten en ruzies vermijdt en zelfs de meest vijandige mens met warmte en vriendschap benadert. Een voorbeeld (dat een gids is in deze)van zo’n situatie is het bevel dat God gaf aan Mozes en Aaron om naar de Farao te gaan en hem op een vriendelijke toon aan te spreken:
Gaat gij beiden tot Farao, want hij is alle perken te buiten gegaan.
Doch spreekt tot hem op zachtzinnige wijze, opdat hij
er lering uit moge trekken, of vrezen. (Koran 20: 43,44)
De farao was één van de meest wrede en rebellerende ongelovigen
in zijn tijd. Hij was een dictator, die God ontkende, en idolen aanbad;
sterker nog hij onderwierp de gelovigen (de Israëlieten van die tijd)
aan verschrikkelijke wreedheden en moorden. Maar God beval Zijn profeten
om naar zo'n vijandige man te gaan en hem op een vriendelijke toon aan
te spreken.
Men ziet dat de manier zoals God heeft laten zin, een manier was van
een vriendelijke dialoog (omhelst), en niet de manier van conflict met harde
woorden, boze slogans en opgehitste protesten.
Voorwaar, Allah gebiedt u het u toevertrouwde
over te geven aan hen die er recht op hebben en dat, wanneer gij
tussen mensen richt, gij rechtvaardig handelt. En waarlijk, voortreffelijk
is datgene, waartoe Allah u maant. Voorzeker, Allah is de Alhorende,
de Alziende. (Koran 4:58) |
Er zijn nog andere voorbeelden van dialogen tussen de profeet Shoaib
en de ongelovigen. Deze dialoog is op deze manier uitgebeeld in de Koran: En tot Midian zeide hun broeder Shoaib: "O mijn volk, aanbidt Allah. Gij hebt geen andere God, dan Hem. En geef geen korte maat
of licht gewicht. Ik zie u in voorspoed en ik vrees voor u de straf van
een alles omvattende dag." "En o, mijn volk, geef volle maat en juist gewicht met
rechtvaardigheid en bedrieg de mensen niet met hun goederen noch sticht
onheil op aarde." "Hetgeen Allah u heeft toebedeeld, is beter voor u als
gij gelovigen zijt. En ik ben geen bewaker over u." Zij antwoordden: "O Shoaib, beveelt uw gebed, dat wij
hetgeen onze vaderen aanbaden, zouden verlaten of dat wij zouden ophouden
met ons eigendom te doen wat wij willen? Gij zijt inderdaad verstandig,
recht geleid." Hij zeide: "O mijn volk, wat meent gij indien ik een
duidelijk bewijs van mijn Heer heb en Hij mij een goede voorziening heeft
geschonken? En ik wil niet, in tegenstelling tot u, mijzelf veroorloven,
hetgeen ik u verbied. Ik wil alleen, voor zover ik kan, een verbetering
aanbrengen. Alleen door Allah ben ik hiertoe in staat. In Hem vertrouw
ik en tot Hem wend ik mij." (Koran 11:84-88)
Als we nader bekijken wat hij zegt, zien we dat Shoaib de mensen uitnodigde
om in God te geloven en tot hoge morele principes opriep, en dit deed hij
met vriendelijkheid en bescheidenheid. We kunnen sommige redenen uitleggen
voor de dingen die hij zei in deze verzen:
 "Gij
zijt inderdaad verstandig, recht geleid": Deze woorden van de ongelovigen
aan Shoaib laten zijn warme, vriendelijke, aardige beschaafde karakter
zien en dat dit zeer op prijs werd gesteld door de ongelovigen.
Voor de terroristen is het een "levenswijze", om mensen te doden of chaos en verwoesting aan te richten. Voor hen is bloedvergieten een berekende handeling. Ze kunnen zonder gevoel of medelijden onschuldigen neerschieten, bommen werpen op kinderen of een huis opblazen. |
…"O
mijn volk, wat meent gij…": Dit laat zien dat Shoaib de ongelovigen
opriep hun eigen intelligentie en geweten te gebruiken. Met andere woorden
hij voert geen pressie uit, maar bespreekt hun eigen ideeën, nodigt
hen uit om die ideeën te overwegen en tot een conclusie te komen
dat gebaseerd (is) op hun eigen vrije geweten.
…"En
ik wil niet, in tegenstelling tot u, mijzelf veroorloven, hetgeen ik u
verbied…" Het verbod dat Shoaib geeft, is eigenlijk geen verbod.
Hij legt uit dat sommige handelingen zondevol zijn en nodigt mensen uit
om deze niet te doen.
Als men de Koran nader bestudeert ziet men dat de profeten een warme,
zachtaardige en tolerante aard hadden. God beschrijft Abraham in de Koran
als:
"…Abraham was uiterst zachtmoedig, verdraagzaam"
(Koran 9: 114). In een ander vers wordt de aard van de profeet
Mohammed (vzmh) als volgt beschreven: Door de barmhartigheid van Allah zijt gij (de Profeet)
zachtmoedig jegens hen (gelovigen); als gij ruw en hardvochtig waart geweest
zouden zij zich zeker uit uw omgeving hebben verwijderd. Vergeef hen daarom
en vraag voor hen vergiffenis en raadpleeg hen in belangrijke zaken en
wanneer gij vastbesloten zijt, leg dan uw vertrouwen in Allah. Voorzeker,
Allah heeft degenen lief die vertrouwen in Hem hebben (Koran 3: 159)
Een belangrijke karakteristiek van radicalisme is woede. Deze houding
kan duidelijk gezien worden in speeches, in geschrift en demonstraties
van de radicalen. De woede is geen karaktereigenschap van moslims. God
omschrijft de gelovigen als: Zij, die in voorspoed en in tegenspoed wel doen en zij,
die toorn onderdrukken en mensen vergeven; Allah heeft hen die goed doen,
lief (Koran 3: 134)
Er is geen situatie waarin een moslim zijn woede de vrije loop laat gaan.
Het enige wat een moslim van andere mensen verlangt, is dat ze in God
geloven en leven volgens morele principes, maar dit is alleen mogelijk
door de genade van God. Wat we ook doen, hoe hard we ook de waarheid proberen
uit te leggen aan mensen, (zijn) de harten van de mensen zijn in Gods handen.
God herinnert de moslims aan dit belangrijke feit in deze verzen: Zijn de gelovigen het niet te weten gekomen dat, indien
Allah het wilde, Hij het gehele mensdom zou hebben geleid. (Koran 13:
31) En indien uw Heer had gewild, zouden allen die op aarde
zijn, zeker tezamen hebben geloofd. Wilt gij de mensen dan dwingen, gelovigen
te worden. (Koran 10: 99)
Hiervoor is het de plicht van een moslim om alleen de feiten uit te leggen
en uit te nodigen om deze te accepteren. Of ze het wel of niet accepteren
ligt volkomen aan hun eigen geweten. God openbaart deze waarheid in de
Koran,, waar hij zegt dat er geen dwang is in de religie: Er is geen dwang in de godsdienst. Voorzeker, het juiste
pad is van dwaling onderscheiden; derhalve, hij die de duivel verloochent
en in Allah gelooft, heeft een sterk houvast gegrepen, dat onbreekbaar
is. Allah is Alhorend, Alwetend. (Koran 2: 256)
Daarvoor kan er geen enkele dwang toegepast worden om mensen te dwingen
om te geloven en moslims te worden, of moslims te dwingen tot gebeden
en geen zonden te plegen. Er wordt alleen aangeraden. God openbaart in
een paar verzen dat voor de Boodschapper van God is gericht, dat moslims
geen onderdrukkers zijn: Wij weten het beste wat zij zeggen en gij zijt er niet
om hen te dwingen. Vermaan dus met de Koran hem die Mijn bedreiging vreest.
(Koran 50:45) Zeg: "O, gij mensen, nu is de waarheid van uw Heer tot u gekomen. Wie
daarom die leiding volgt, volgt haar ten bate van zijn eigen ziel en wie
dwaalt, dwaalt slechts tot haar nadeel. En ik ben geen bewaker over u."
(Koran 10:108)
Moslims zijn er alleen verantwoordelijk voor om hun religie uit te leggen, ze oefenen op niemand druk of dwang, en worden aangespoord om zelfs de meest wrede ontkenners op een vriendelijke manier aan te spreken. Zulke personen kunnen geen radicalen zijn, omdat radicalisme het tegendeel van zulke eigenschappen inhoudt. Het radicalisme is een anti -islamitische denkwijze en een politieke houding, die van buiten de wereld van de Islam is ingevoerd. Wanneer we dit sociale fenomeen nakijken, die als het radicalisme wordt omschreven, zien we, dat deze principieel een conglomeraat van methoden en veranderingen zijn, die door communisten in het verleden aangewend werd, of een expressie van "de verwaandheid der onwetendheid ", die geen plaats heeft in de ware Islam.
Alle moslims moeten woede, onmeegaandheid en strijdzucht totaal afwijzen, omdat dit volkomen tegen de natuur van de Koran is, en een (houding van een) vriendelijke, zachtaardige, tolerante, kalme en meedogende houding aannemen. De moslims moeten een voorbeeld voor de wereld zijn, en op grond van hun geestelijke bereik, door tolerantie, matiging, bescheidenheid en vriendelijkheid bewonderd worden. De moslims moeten de Islam op de beste manier naleven en de moraal van de Islam bekendmaken. Niet alleen in deze eigenschappen, maar ook op het gebied van wetenschap, cultuur, kunst, esthetiek en sociale orde en vele andere dingen.
(Om deze Islam uit te leggen aan anderen en te verdedigen tegen vreemde ideeën zijn inbegrepen met wat we boven hebben opgesomd.) In het onderstaande vers openbaart God duidelijk wat voor houding een moslim moet aannemen tegen anderen: Roep tot de weg van uw Heer met wijsheid en goede raad
en redetwist met hen op een gepaste wijze. Voorzeker uw Heer weet het
beste wie van Zijn weg is afgedwaald; en Hij kent degenen goed die juist
geleid zijn.(Koran 16: 125)
De psychologie en methoden van het terrorisme
Het concept van terrorisme heeft in de hedendaagse taal een bredere betekenis. Algemeen heeft het betrekking op het plegen van gewapende aanslagen door radicale ideologische groeperingen. In het algemeen betekent terreur intimidatie. Maar deze intimidatie omvat een breed veld, dat de gehele existentie van mensen inhoudt, die het intense gevaar van angst en geweld voelen. Terreur omvat intense en systematische intimidatie, dat erop gericht is om mensen aan te zetten tot een bepaalde manier van denken en gedrag, waarbij alle vormen van geweld worden toegepast om deze intimidatie te veroorzaken en te handhaven. Maar in elke situatie is het doelwit van het terrorisme direct of indirect de bevolking zelf.
Terroristische organisaties oefenen terreurdaden uit om steun te krijgen.
De intimidatie die ze gebruiken is erop gericht om hun kracht te vergroten
en zo steun te vergaren van sommige of alle burgers.
Terroristen doelen erop om mensen schade aan te richten zowel psychologisch als lichamelijk, om een bepaalde doel te bereiken. Morelen van de religie daarentegen is tegengesteld aan terrorisme omdat ze streven naar liefde, welzijn, medelijden, vreugde en hoop in de maatschappij. |
Het eerste waaraan men denkt bij terreur is de soort van terreur die door links- of rechts-radicale politieke of andere extremistische groepen gepraktiseerd wordt, maar er is ook een ander soort terreur, die hoofdzakelijk in Derde Wereld landen plaatsvindt, dat door dictatoriale regimes wordt uitgevoerd. In werkelijkheid (handelt er zich)gaat het hierbij om niks anders dan van een massatoepassing van dezelfde tactieken en principes, die door terroristische groepen worden aangewend. Een dictator of een (titanische) machtskartel gebruikt zijn macht alleen voor zijn eigen voordeel, en om deze reden staat hij tegenover elke vorm van oppositie. In deze situatie hanteert het dictatoriale regime altijd dezelfde formule om te laten zien dat hij sterker is dan de oppositie; hij oefent terreur uit zodat de bevolking angst heeft, en gebruikt deze angst om zijn macht te vestigen en te handhaven.
Terroristische organisaties aan de andere kant hebben als doel, in overeenstemming met de ideeën die ze hebben, om een regering en bewindslieden te verwijderen die zij beschouwen als illegitiem en wreed. En door dit te doen denken ze zo hun doel te bereiken om een gelukkiger en (meer) rechtvaardiger leven te vestigen. Dit is echter geen realistische claim. In de Koran beschrijft God degenen die op deze manier denken: Wanneer hun wordt gezegd: "Richt geen onheil op aarde aan" dan zeggen
zij: "Wij zijn slechts vredestichters". Pas op! Voorzeker zij zijn het
die onheil stichten, doch zij beseffen het niet. (Koran 2:11-12)
Voor terroristen is het vermoorden van mensen een manier van leven. Ze kunnen onschuldige mensen zonder genade neerschieten en bommen werpen op kinderen. Bloedvergieten is voor hen een plezier. Ze zijn ermee opgehouden om mens te zijn en zijn veranderd in dwaze wilde beesten. Als er onder hen iemand is die enige meedogendheid vertoont, beschouwen ze hem als een lafaard en verrader en hij zal (worden) buitenspel worden gezet. Ze gebruiken vaak hun wapen tegen elkaar en voeren bloedige zuiveringen tegen interne splintergroeperingen binnen hun eigen organisatie.
Het is duidelijk dat terrorisme niks anders dan een totale duivelse institutie van bloedvergieten is. Degene die zoiets aanhangt, verdedigt een satanisch systeem. Als een terrorist religieuze taal en symbolen gebruikt, moet dit niemand misleiden. Terroristen die zich laf onder een dekmantel van religie verbergen, zijn dubbel schuldig, voor zowel het bloed dat ze hebben vergoten, als voor de antireligieuze propaganda die ze hebben verspreid door hun terreurdaden in naam van de religie te plegen.
Terreur en religie zijn volkomen tegenstellend. Het terrorisme adapteert
de manier van agressie, moord, conflict, gruwel en ellende. Maar volgens
de Koran zijn dit allen vormen van onderdrukking. God beveelt vrede, harmonie,
goodwill en compromissen. Hij verbiedt terreur en elke daad die niet vrede
bevordert, en veroordeelt degenen die zulke daden uitoefenen: En degenen, die het verbond van Allah breken nadat zij het hadden bevestigd
en hetgeen Allah heeft bevolen verenigd te zijn, afsnijden en op aarde
wanorde stichten, hen treft de vloek en zij zullen een slecht tehuis hebben(Koran
13:125)
Het voornaamste kenmerk van terreur en degenen die erdoor zijn geïnfecteerd,
is dat ze totaal ver staan van Godsvrees en liefde. Hun harten zijn verdoezeld
en zijn geestelijk ziek. In de Koran Spreekt God over het karakter van
zulke mensen: En geef geen gehoor aan een verachtelijke eedaflegger, lasteraar, achterklapper. Tegenhouder van het goede, overtreder, zondaar, laatdunkend, bovendien een berucht misdadiger. (Koran 68:10-13)
Om zonder geldige reden in opstand te komen en aan te vallen is verboden
door God. In de Islam zijn de daden die we als terreur beschouwen verboden.
In de Koran wordt gezegd: Zeg: "Mijn Heer heeft slechte daden, hetzij openlijk of in het geheim
verboden en zonde en ongerechtvaardigde opstand; en dat gij datgene met
Allah vereenzelvigt, waarvoor Hij u geen gezag heeft nedergezonden en
dat gij van Allah dingen zegt, die gij niet weet. (Koran 7:33)
  
…en vreest Allah, voorzeker, Allah is op de
hoogte van hetgeen gij doet.
(Koran 5:8) |
Geweld -Een van de meest belangrijke methoden van terroristische propaganda
Terroristen beschouwen hun gewelddaden als een belangrijke propaganda voor hun organisatie. Voor hun functioneren het moorden van onschuldige mensen, banken beroven, mensen terechtstellen, kidnappen en bommen plaatsen als propaganda voor hun strijd. Voor de terrorist die erop uit is om chaos te creëren, is de publiciteit die een gewelddadige handeling in één dag kan bereiken, meer publiciteit dan miljoenen brochures kunnen doen.
Dit idee is wijd verwijderd van ieder menselijk gevoel zoals barmhartigheid, mededogen, eendracht en tolerantie; het is onbekend van de morele lessen van de Koran en kan steun vergaren in gemeenschappen waar atheïstische ideologieën heersen.
Om deze reden is de enige oplossing die de mensheid van deze duistere denkwijze kan redden, de wijdverspreide acceptatie van de morele lessen die in de Koran zijn te vinden en deze onderling na te leven. En Allah roept naar het tehuis van Vrede en leidt wie Hij wil naar het rechte pad.(Koran 10:25)
En Allah roept naar het tehuis van Vrede en leidt wie Hij wil naar het rechte pad. (Koran 10:25) |
|
