HOME ABOUT THIS SITE CONTACT US
โลกของเพื่อนตัวจิ๋ว: อาณาจักรมด Global Impact of the Works of HARUN YAHYA

โลกของเพื่อนตัวจิ๋ว: อาณาจักรมด

 

 

The World of Our Little Friends: The Ants

 

ขอต้อนรับน้องๆเข้าสู่โลกของมด   

ทุกๆเช้าอุมัรเดินไปโรงเรียน ก่อนถึงโรงเรียนเขาจะเดินผ่านสวนหน้าบ้าน อุมัรฺมักแวะพักที่นั่นก่อนครู่หนึ่งเสมอ เนื่องจากเพื่อนรักของเขาอาศัยอยู่ในสวนแห่งนั้น ไม่มีใครรู้จักเพื่อนของเขาคนนี้มาก่อน แต่อุมัรฺรักเพื่อนผู้นี้มาก เขาไม่เคยลืมที่จะแวะมาเยี่ยมเพื่อนผู้นี้เลย เขามีความสุขอย่างมากที่ได้เป็นเพื่อนกัน เพื่อนของเขาเป็นผู้ที่เฉลียวฉลาดอย่างมากแต่ทว่าขนาดของร่างกายกลับมีขนาดเล็ก เพื่อนของเขามีทักษะในการทำงานยากๆได้มากมาย

 

            เพื่อนผู้นี้ยังเป็นผู้ที่อดทนต่อการทำงานหนักอีกด้วย เขาทำงานในหน้าที่ต่างๆได้เป็นอย่างดี มีระเบียบและตรงต่อเวลา ราวกับว่าเขาเป็นนายทหารในกองทัพ แม้ว่าเขาไม่ได้ไปโรงเรียนเช่นเดียวกับอุมัร แต่เขาก็ประสบความสำเร็จในการทำงานหลากหลายชนิด เธอคงสงสัยแล้วใช่ไหมว่า เพื่อนของอุมัรผู้นี้คือใคร?

                                       

 เพื่อนของอุมัรผู้นี้ เขาไม่เคยเปิดเผยให้ใครรู้มาก่อนเขาคือมดตัวน้อย ที่สามารถทำงานต่างๆได้อย่างมหัศจรรย์ เธอเคยได้ยินเกี่ยวกับทักษะอันเชี่ยวชาญและหลักแหลมของมดมาบ้างหรือเปล่า? พวกเธอบางคนอาจจะคิดว่าพวกมันเป็น เพียงแค่แมลงธรรมดาละซิ วันๆไม่ทำอะไรมีแต่วิ่งไป วิ่งมาทั้งวันโดยไม่ทำการทำงานอะไรสักอย่าง  รู้ไหมว่า สิ่งที่เธอคิดเช่นนั้นมันผิดเพราะว่ามดเป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆนั่นแหละที่ต้องทำงานหนักเพื่อให้มีชีวิตรอดบนโลกนี้

 

            อุมัรมีโอกาสได้เรียนรู้ถึงรายละเอียดต่างๆ ของชีวิตมดจากเพื่อนของเขา นี่จึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่ว่าทำไม เขาจึงไม่เคยลืมที่จะไปเยี่ยมเพื่อนของเขาและพุดคุยกันอย่างสนุกสนาน

 

            อุมัรฺรู้สึกมหัศจรรย์อย่างมากต่อสิ่งต่างๆ ที่เขาได้เรียนรู้จากเพื่อนของเขา เพื่อนของเขาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับโลกของมด อุมัรจึงอยากแบ่งปันความรู้ต่างๆ มากมายที่เขาได้เรียนรู้จากเพื่อนตัวเล็กตัวจิ๋ว ที่ฉลาดและหลักแหลมอย่างยิ่ง แก่เพื่อนๆ

 

            อะไรหรือที่ทำให้อุมัรตื่นเต้นอย่างมากเช่นนี้ ? ทำไมเขาจึงสนใจกับโลกของมดเช่นนี้ ? เธอคงจะต้องตะลึงอย่างแน่นอนเมื่อได้รู้คำตอบ ลองอ่านต่อไปนะ

 

            มดมีหลากหลายชนิดและมีมากกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นในโลก มด 700 ล้านชนิดอาศัยอยู่บนโลกนี้ ในขณะที่มีมนุษย์มีเพียงแค่ไม่กี่กลุ่มชาติพันธุ์

 

            มดอยู่รวมกันเป็นครอบครัวที่ใหญ่มาก หากลองเปรียบเทียบกับครอบครัวของพวกเธอซึ่งอาจมีสมาชิกอยู่เพียงแค่ 4-5 คน แต่ในครอบครัวของมดนั้น มีเป็นจำนวนมาก บางครั้งพวกมันหลายล้านตัวอาศัย อยู่ด้วยกัน

        เดี๋ยวก่อน..! หยุดคิดสักครู่หนึ่งก่อน หากว่าเธอมีพี่น้อง เป็นล้านๆคน ถามว่า เธอจะสามารถอาศัยอยู่บ้านเดียวกันได้ไหม ? ขอตอบแทนพวกเธอว่าเธออยู่บ้านเดียวกันเป็นล้านๆคนไม่ได้อย่างแน่นอน

 

            ความมหัศจรรย์ของมดไม่ได้จบเพียงแค่นี้ ความจริงแล้วพวกมันอาศัยอยู่ด้วยกันไม่มีปัญหาต่อกัน ไม่ยุ่งเหยิง ไม่วุ่นวาย หรือทำการฝ่าฝืนคำสั่ง พวกมันอาศัยอยู่ด้วยกันอย่างมีระเบียบแบบแผนอย่างมาก ทุกตัวจะให้การยอมรับกฎเกณฑ์ของสังคมมด

 

   

         มดบางครอบครัวทำงานเย็บปักถักร้อย  อีกกลุ่มหนึ่งก็ทำการเพาะปลูกอาหารเหมือนเกษตรกร อีกกลุ่มทำฟาร์มเลี้ยงสัตว์ตัวเล็กๆ  ดูคล้ายกับการทำฟาร์มเลี้ยงวัวนมของมนุษย์ ที่คนเลี้ยงวัวต้องปลูกหญ้าเพื่อเป็นอาหารแก่วัวแล้วก็รีดนมวัวมารับประทาน มดก็เช่นเดียวกัน พวกมันเลี้ยงตัวไรเล็กๆ ที่ดูดน้ำจากต้นพืชและนำน้ำนมของไรเหล่านี้มารับประทาน

 

ดูนี่ซิ นี่ไงล่ะที่อุมัรได้เล่าให้พวกเธอฟังถึงโลกของมด

          มดที่เป็นช่างทอสาน ช่างตัดเย็บมืออาชีพ พวกมันรวบรวมใบไม้เข้าด้วยกันแล้วดึง ปลายของทั้งสองฝั่งเข้าหากัน แล้วเย็บรวมไว้เข้าไว้ด้วยกัน นี่เป็นวิธีการสร้างบ้านของพวกมัน

 มดเฝ้าประตูบ้านกำลังคุ้มกันรัง พวกมันทำหน้าที่การเป็นยามเพื่อป้องกันมดตัวอื่นๆ ก็กำลังทำงานที่ได้รับมอบหมายต่างๆในรังอย่างขยันขันแข็ง

 

อุมัรฺ: ฉันเพิ่งจะสังเกตเป็นครั้งแรกตอนที่ฉันเห็นส่วนหัวเล็กๆ โผล่ขึ้น มาจากดิน ส่วนหัวของเขาสร้างความสนใจแก่ฉันอย่างมาก ดูเหมือนว่า ส่วนหัวของมันจะโตกว่าส่วนของร่างกายของมันเสียอีก ฉันประหลาดใจ อย่างมากว่าทำไมส่วนหัวของเขาจึงเป็นเช่นนั้น? ฉันยังคงนั่งจ้องมองดู เพื่อนรักตัวเล็กของฉัน เนื่องจากหัวอันโตบนร่างกายเล็กๆ ของมัน ทำให้มัน ได้รับหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ทางเข้าออกของรัง พวกเธออยากรู้ไหมว่าทำไม ? เขาใช้ส่วนหัวนี่แหละตรวจตรามดตัวอื่นๆ ที่พยายามเข้าไปในรังว่าเป็นครอบครัวเดียวกับเขาหรือไม่? และจะไม่ อนุญาตให้มดตัวที่แปลกปลอมเข้าไปในรังของพวกมันเป็นอันขาด 

 

            หลังจากที่ฉันนั่งมองหามันอยู่นั้น ในที่สุดฉันก็เจอมัน และขอให้มัน ช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน เพื่อนตัวจิ๋วของฉันเข้าใจถึง ความอยากรู้อยากเห็นของฉัน เขาเริ่มเล่าให้ฉันฟังเรื่องรังของมัน และ สิ่งที่ฉันอยากรู้อย่างมาก อีกอย่างหนึ่งก็คือมดหัวโตจึงสามารถจดจำ เพื่อนตัวอื่นๆ ที่อยู่ในรังเดียวกันและอนุญาตให้เขาเข้าในรังได้

 


มด: อุมัรฺ ฉันขอบอกเธอก่อนว่า เราเรียกครอบครัวของเราว่า โคโลนี หรือฝูง หรือเรียกกันง่ายๆก็คือเราอาศัยในชุมชนที่เรียกว่า โคโลนี  มดตัว หนึ่งตัวใดสามารถบอกได้อย่างง่ายดายว่าตัวนั้น ตัวนี้เป็นมด ในโคโลนี เดียวกันหรือไม่ ? ด้วยการใช้หนวดแตะที่ร่างกายของมดอีกตัวหนึ่ง (หนวด ของมดเป็นท่อนเล็กๆโผล่มาจากส่วนปลายสุดของหัว) ซึ่งช่วยให้เขา สามารถจำแนกแยกแยะว่าใครคือผู้แปลกปลอม เมื่อรู้ว่าตัวใด เป็นผู้ แปลกปลอม เราจะไม่อนุญาตในเขาเข้ามาในบ้านของเรา หากเขาดึงดัน เราจะใช้กำลังเพื่อให้เขาออกไปจากรังของเรา

 

มดสองตัวกำลังพูดคุยกันด้วยการแตะปลายหนวด

 

 

          มดไม่ต้องการให้ผู้แปลกปลอมเข้าไปในรังของพวกมัน เพราะว่าเป็นการบุกรุก และเป็นการคุกคามความปลอดภัยของพวกมัน พวกมันไม่ลังเลที่จะต้องต่อสู้เพื่อปกป้องรังและเพื่อนๆ ของพวกมัน

 

            อุมัรฺรู้สึกทึ่งเป็นอย่างมากที่ได้ฟังถึงเรื่องระบบการรักษาความปลอดภัยอันยอดเยี่ยมและสงสัยว่าทำไมผู้แปลกปลอมถึงได้ต้องการที่จะเข้าไปในรังของเขาและยังกล้าที่จะต่อสู้กับยามอีกด้วย เมื่อเขาถามเพื่อนของเขา เพื่อนของเขายิ้มให้แก่เขาและบอกกับเขาว่ามีอีกหลายอย่างที่เมื่อเขารู้แล้ว เขาจะประหลาดใจยิ่งไปกว่านี้

            แล้วมดก็กล่าวว่า “เราจะเล่าให้เธอฟังถึงสิ่งต่างๆที่อยู่ในรังของเรา ที่เธออยากรู้ โคโลนีของเราประกอบด้วย ราชินีมด ทหาร และมดงาน

มดแต่ละตัวมีหน้าที่แตกต่างกัน พวกเขาต้องทำงานหนักโดยมีเวลาพักผ่อนเพียงน้อยนิด

 

            ราชินีมดและมดตัวผู้มีหน้าที่รักษาเผ่าพันธุ์ของเราให้ดำรงอยู่ ราชินีจะมีร่างกายโตกว่ามดตัว อื่นๆทั้งหมด หน้าที่ของมดตัวผู้ก็คือการทำให้ราชินีตั้งท้องเพื่อให้การกำเนิดลูกมด ทหารก็มีหน้าที่ใน การปกป้องโคโลนีของเรา ต่อสู้กับเหล่าศัตรูและออกหาสถานที่ทำรังใหม่ ส่วนมดงานเป็นกลุ่ม ที่ใหญ่ที่สุด มดงานเป็นมดตัวเมียที่เป็นหมันทั้งหมด

 

            ดังนั้น พวกมันจึงไม่สามารถให้กำเนิดลูกมดได้ พวกมันมีหน้าที่ดูแลราชินี และลูกๆของราชินีทำความสะอาดและให้อาหารแก่ลูกๆเหล่านั้น นอกจากนั้นพวกมันก็มีหน้าที่อย่างอื่นอีกด้วยในโคโลนี ของเรา พวกเธอสร้างเขตฉนวนใหม่ๆในรังหาอาหาร และทำความสะอาดรัง มดงานและมดทหาร พวกมันจะแบ่งออกเป็นกลุ่มย่อยเหมือนๆกัน บางกลุ่มจะทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงลูกมด บ้างก็ทำงาน ก่อสร้าง บ้างก็ทำงานออกหาอาหาร แต่ละกลุ่มจะมีหน้าที่รับผิดชอบที่ แตกต่างกัน ในขณะเดียวกันก็จะมีกลุ่มหนึ่งทำหน้าที่ต่อสู้ขับไล่บ้าง ก็สังหารศัตรู อีกกลุ่มหนึ่งก็มีหน้าที่สร้างรังและอีกกลุ่มหนึ่งก็มีหน้าที่ดูแลรักษาความสะอาด ซ่อมแซมรัง

         





   ขณะที่เพื่อนจิ๋วของอุมัรฺกำลังอธิบายอยู่นั้น อุมัรตั้งใจฟังอย่างมาก เขาเกิดคำถามในใจอีกครั้ง เขาจึงถามเพื่อนจิ๋วว่า “คุณไม่รู้สึกเบื่อบ้างหรือครับ ที่ต้องเฝ้ารอที่ประตูทางเข้าของรัง อยู่อย่างนี้ ตลอดเวลา แล้วเธอมีหน้าที่อะไรในรังหรือครับ

            มดกล่าวว่า “ฉันเองก็ต้องทำงาน นี่ไงล่ะงานที่ฉันกำลังทำอยู่ หน้าที่ของฉันก็คือการดูแลความสงบเรียบร้อยของที่นี่ ดูแลประตู ทางเข้าออกของรัง ดังที่เธอเห็นอยู่นี่แหละ เธอจะเห็นว่า ฉันมีส่วนหัวใหญ่โตพอที่จะปิดทางเข้าออกของรังได้เลย ฉันยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้รับหน้าที่นี้และได้รับสรีระของร่างกายเช่นนี้ ฉันทำหน้าที่ของฉันด้วยความเต็มใจและสุดความสามารถ ฉันไม่เคยเบื่อที่ต้องทำหน้าที่ ปกป้องเพื่อนๆ ของฉันจากการรุกรานของศัตรู”

            อุมัรยังไม่ค่อยจะเข้าใจคำตอบของมดเพื่อนจิ๋วของเขาเท่าที่ควร แต่เขารู้สึกประหลาดใจอย่างมากที่มดต่างก็ต้องทำงานหนักทั้งวันเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น โดยไม่คิดถึงตัวเองทั้งยังไม่มีปัญหาใดๆอีกด้วย บางทีมนุษย์เรา ก็ไม่สามารถจัดการกับเวลาส่วนใหญ่ของตัวเองให้เกิดประโยชน์เช่นนี้ได้

       

     จากสิ่งต่างๆที่เขาได้รับฟังจากเพื่อนตัวจิ๋วของเขา อุมัรเข้าใจยิ่งขึ้นว่างานต่างๆที่ต้องทำในรังนั้น มดมีการแบ่งงานกันอย่างยอดเยี่ยมเป็นที่ประจักษ์ชัดแล้วว่า ชีวิตของมดเป็นชีวิตที่ดำเนินไปตามแบบแผนที่ดี พวกเขาทั้งหมดไม่เห็นแก่ตัว แต่สิ่งที่ที่อุมัรเกิดความสงสัยก็คือทำไม พวกมดจึง ต้องต่อสู้กันเองด้วย หรือพวกมันคิดว่ามดฝูงมันต้องดีกว่า ฝูงอื่น หรือคิดไปว่าตัวมันแข็งแรงกว่าตัวอื่นหรือเปล่านะ เพื่อนรักตัวจิ๋วของเขาตอบไปให้เขาฟังว่า ไม่ได้เป็นดังเช่นที่อุมัรฺคิด

            “เราอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่นะอุมัรฺ แต่เธอรู้ไหมว่าเราไม่มีความ อิจฉาริษยาซึ่งกันและกันเลย เราไม่แข่งขันกัน เราไม่มีความทะเยอทะยาน เหยียดหยามกันเองหรอกนะอุมัรฺ เราต่างก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกันอยู่เสมอ ทำงานสุดความสามารถเพื่อรับใช้โคโลนีของเรา งานทุกๆ อย่างในโคโลนีเป็นการงานที่เราจะต้องใช้ความเสียสละเป็นอย่างยิ่ง มดแต่ละตัวคิดถึง ประโยชน์เพื่อเพื่อนส่วนใหญ่เสมอ หลังจากนั้นถึงจะคิดถึงตัวเอง ฉันขอยกตัวอย่างให้เธอฟัง

            หากเกิดกรณีที่โคโลนีของเราอาหารขาดแคลน เหล่ามดงานจะเปลี่ยน หน้าที่ของเป็นมดที่ทำหน้าที่หาอาหารทันที มดงานจะจัดเลี้ยงเพื่อนมดด้วยกันโดยถ่ายอาหารสำรองที่มีอยู่ในท้องของตัวเองให้แก่ตัวอื่นๆ เมื่อ โคโลนีของเรามีอาหารมากพอ พวกเขาก็ทำหน้าที่เป็นมดงานเหมือนเดิม

 

            ฉันเคยได้ยินคนเขามักจะพูดกันว่าสิ่งมีชีวิตจะต้องแก่งแย่งกันเพื่อสามารถดำรงชีพอยู่ได้ในสภาพธรรมชาติ อุมัรเธอรู้ไหมว่ามันไม่จริง อย่าเชื่อในสิ่งที่พวกเขาพูดเช่นนั้น เรารู้ดีว่าเราต้องร่วมมือกัน เพราะการร่วมมือกันจะนำพาสู่ความสำเร็จ”

            อุมัรกล่าวขอบคุณเพื่อนจิ๋วของเขาที่ได้เล่าให้เขาฟังถึงเรื่องราวของตัวของเขา และเพื่อนมดในโคโลนี ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับอุมัรฺ อุมัรฺรู้สึก ดีใจอย่างมากที่ได้เข้าใจว่าพระผู้เป็นเจ้าสร้างสิ่งมีชิวิตขึ้นมา มอบลักษณะ ความไม่เห็นแก่ตัวแก่สัตว์เหล่านั้นด้วย ให้พวกมันช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เอื้อเฟื้อกันและมีน้ำใจต่อเพื่อนตัวอื่นๆสิ่งต่างๆที่อุมัรได้รับรู้หลังจากได้ พูดคุยกับเพื่อนมดตัวน้อยของเขาแล้ว ทำให้เขาได้คิดพิจารณาถึงสิ่งมีชีวิตอื่น เช่นการดำรงชีวิตของมด และเขาจะเป็นคนดีที่อัลลอฮฺรัก

            วันนี้เวลาล่วงเลยมามากแล้ว อุมัรต้องรีบไปโรงเรียนเขา บอกลาเพื่อนมดตัวน้อยของเขา เขาต้องรีบไปโรงเรียนแล้ว เขาจะกลับมาเยี่ยมเพื่อนจิ๋วของเขาอีกในวันพรุ่งนี้

 

            วันถัดมาอุมัรกลับไปบริเวณเดิมอีกครั้ง นั่งรอเพื่อนจิ๋วของเขาปรากฎกาย ไม่กี่นาทีหลังจากนั้นเพื่อนมดตัวน้อยของเขาก็ปรากฎตัวขึ้น อุมัรบอกกับเขาว่าเขาต้องนอนรอให้เวลาล่วงเลยไป ทั้งคืนอยากให้ถึงเช้า เร็วๆ เพื่อจะได้กลับมาเจอเขาอีก อุมัรขอร้องให้เพื่อนจิ๋วของเขาเล่าเรื่องรังของมดให้เขาฟัง ดังที่เพื่อนมดตัวน้อยได้สัญญาไว้เมื่อวานนี้ มดน้อยจึงเริ่มเล่าถึงบ้านของเขาให้อุมัรฟัง

            “แม้ว่าเราจะเป็นสัตว์ตัวเล็กกะจ้อยร่อย แต่รังของพวกเรานั้นใหญ่โตพอควรนะ รังของเราเปรียบเสมือนศูนย์บัญชาการของกองทัพที่มีทหารเป็นล้านๆตัว กองทัพนี้จะมีการรักษาความปลอดภัยตลอดเวลา หากว่ามีคนแปลกหน้าต้องการเข้าไปข้างในไม่มีทางเข้าไปได้เพราะมียามเหมือนกับฉัน คอยเฝ้าประตูทางเข้าออกอยู่ตลอดเวลา ดังที่เธอได้รับทราบไปแล้ว ก่อนหน้านี้

            ภายในรังของเราเต็มไปด้วยระเบียบเคร่งครัด มีการทำงานดำเนินไป ตลอดไม่มีวันหยุด ทหารมดหลายพันตัว และมดงานอีกหลายล$